Χωρίς Πόλη Γεννήσεως Δεν Βγαίνει Ελληνικό Διαβατήριο

Χωρίς Πόλη Γεννήσεως Δεν Βγαίνει Ελληνικό Διαβατήριο Του Χρήστου Ηλιόπουλου* Αθήνα, 18-5-2020 Μπορεί να έχετε ήδη ελληνική ιθαγένεια και ελληνικό διαβατήριο, το οποίο έληξε και ετοιμάζεσθε για την ανανέωσή του. Μην εκπλαγείτε εάν η αίτησή σας απορριφθεί, ενώ πριν πέντε χρόνια σας είχε χορηγηθεί το διαβατήριο. Η Ελληνική Αστυνομία εξετάζει ενδελεχώς κάθε αίτηση για έκδοση ελληνικού διαβατηρίου, που θεωρείται και ευρωπαϊκό. Ακόμα και για την ανανέωση του διαβατηρίου σας, μπορεί να προκύψει πρόβλημα που δεν είχε γίνει αντιληπτό στο παρελθόν. Μία περίπτωση είναι η εγγραφή σας στο Δημοτολόγιο στην Ελλάδα να μην αναφέρει πόλη γεννήσεως. Αυτό συμβαίνει σε μερικές περιπτώσεις, όταν ο Έλλην πολίτης έχει γεννηθεί εκτός Ελλάδος και έχει αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια αργότερα, βάσει του ή των Ελλήνων γονέων ή προγόνων του. Συχνά, είτε εκ παραδρομής, είτε επειδή πράγματι το αλλοδαπό πιστοποιητικό γεννήσεως, δεν αναγράφει την πόλη γεννήσεως, μπορεί και η εγγραφή στο Δημοτολόγιο στην Ελλάδα να μην αναφέρει πόλη γεννήσεως στο εξωτερικό. Σε μία τέτοια περίπτωση είναι πολύ πιθανό η Αστυνομία στην Ελλάδα, που εκδίδει τα διαβατήρια, να απορρίψει την αίτηση για έκδοση διαβατηρίου για πρώτη φορά ή για ανανέωση αυτού. Το ίδιο πρόβλημα μπορεί να ανακύψει και στις χιλιάδες νέες αιτήσεις για ελληνική ιθαγένεια που υποβάλλουν γεννηθέντες εκτός Ελλάδος, από Έλληνες γονείς ή προγόνους. Κάποιες φορές το αλλοδαπό πιστοποιητικό γεννήσεώς τους δεν αναφέρει την πόλη γεννήσεως, ενώ αναγράφει μόνο την χώρα και την πολιτεία. Αυτό για τα ελληνικά δεδομένα είναι ασυνήθιστο και αποτελεί εμπόδιο στην έκδοση του ελληνικού διαβατηρίου. Οι ενδιαφερόμενοι για την ελληνική ιθαγένεια πρέπει να γνωρίζουν ότι η μη αναφορά της πόλεως γεννήσεως στο ξένο πιστοποιητικό δεν θα αποτελέσει ενδεχομένως εμπόδιο κατά την διάρκεια της επεξεργασίας της αιτήσεως ιθαγενείας. Μπορεί η ιθαγένεια να τους αποδοθεί και να εγγραφούν ακόμα και στο Δημοτολόγιο, που είναι ο τελικός στόχος, διότι όταν κάποιος εγγράφεται στο Δημοτολόγιο κάποιου Δήμου στην Ελλάδα, θεωρείται πλέον επισήμως Έλληνας. Όταν όμως ο νέος Έλληνας πολίτης υποβάλει την αίτησή του για διαβατήριο, είτε στο Προξενείο στο εξωτερικό, είτε στην Αστυνομία στην Ελλάδα, μπορεί να βρεθεί προ εκπλήξεως, όταν η αίτησή του θα απορριφθεί για τον λόγο της ελλείψεως αναφοράς πόλεως γεννήσεως. Αυτό συνεπώς που μπορεί να κάνει τώρα κάθε Έλληνας πολίτης που έχει γεννηθεί στο εξωτερικό και έχει ήδη λάβει ελληνική ιθαγένεια, είναι να ελέγξει εάν η εγγραφή του στο Δημοτολόγιο περιλαμβάνει την πόλη γεννήσεώς του. Εάν δεν την περιλαμβάνει, πρέπει να φροντίσει η εγγραφή στο Δημοτολόγιο να διορθωθεί ή να συμπληρωθεί, προσκομίζοντας έγγραφα που αποδεικνύουν την πόλη γεννήσεώς του στο εξωτερικό. Εάν διαπιστώσει ότι ακόμα και το αλλοδαπό πιστοποιητικό γεννήσεώς του δεν γράφει πόλη γεννήσεως, πρέπει να διορθώσει πρώτα το ξένο πιστοποιητικό και μετά να διορθώσει και την εγγραφή του στο Δημοτολόγιο, ώστε να είναι σίγουρος ότι στο μέλλον η έλλειψη αναγραφής πόλεως γεννήσεως δεν θα αποτελέσει εμπόδιο στην έκδοση ή ανανέωση ελληνικού διαβατηρίου. Όσοι υποβάλλουν τώρα αίτηση για ελληνική ιθαγένεια, πρέπει να κάνουν τον ίδιο έλεγχο για το αν αναγράφεται η πόλη γεννήσεώς τους, ανάλογα το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η επεξεργασία της αιτήσεώς τους, ώστε τελικώς να αναγραφεί και το στοιχείο αυτό της πόλεως γεννήσεως, για να αποφύγουν μία μελλοντική απόρριψη της αιτήσεώς τους για ελληνικό / ευρωπαϊκό διαβατήριο, έστω κι αν έχουν αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr

Έξωση Ενοικιαστή Για Κακή Χρήση Του Καταστήματος

Έξωση Ενοικιαστή Για Κακή Χρήση Του Καταστήματος Του Χρήστου Ηλιόπουλου* Αθήνα, 12-5-2020 Όταν υπογράφεται μία μίσθωση ακινήτου και συγκεκριμένα μία εμπορική μίσθωση, που αφορά στην ενοικίαση ενός καταστήματος, η βασική υποχρέωση του ιδιοκτήτη (εκμισθωτή) είναι να παράσχει στον ενοικιαστή (μισθωτή) το κατάστημα κατάλληλο για την χρήση που έχουν συμφωνήσει. Το μίσθιο πρέπει να είναι ελεύθερο (άδειο και να μην το διεκδικεί τυχόν άλλον ενοικιαστής) και να είναι πολεοδομικώς νόμιμο. Από την άλλη πλευρά, η βασική υποχρέωση του ενοικιαστή είναι να πληρώνει εμπροθέσμως το μίσθωμα, δηλαδή το ενοίκιο που έχει συμφωνήσει με την ιδιοκτήτη, αλλά και να χρησιμοποιεί το μίσθιο (κατάστημα, μαγαζί κλπ.) νόμιμα, χωρίς να του προξενεί ζημιές, ούτε να το αλλάζει π.χ. να χτίζει ή να προσθέτει κατασκευές, χωρίς την ρητή έγκριση του ιδιοκτήτη, όπως και να μην ενοχλεί τους γείτονες, ούτε να παραβιάζει το νόμο από την λειτουργία του καταστήματος. Εάν ο ενοικιαστής πληρώνει μεν το ενοίκιο, αλλά προβαίνει σε κακή χρήση του καταστήματος, ο ιδιοκτήτης δικαιούται να καταγγείλει την συμφωνία τους και να ζητήσει από το δικαστήριο την απόδοση του μισθίου, δηλαδή την έξωση του ενοικιαστή, πριν την λήξη του συμβατικού χρόνου, δηλαδή πριν την λήξη της διάρκειας ισχύος του μισθωτηρίου, διότι ο ενοικιαστής παραβιάζει την σύμβαση της μισθώσεως με την κακή ή μη συμφωνημένη χρήση του μισθίου (καταστήματος). Από εκεί και πέρα είναι θέμα κρίσεως του δικαστηρίου, για την αν αποδειχθεί ότι η χρήση του μισθίου από τον μισθωτή ήταν πράγματι κακή ή όχι, εάν π.χ. ο ιδιοκτήτης γνώριζε τις αλλαγές που έκανε ο ενοικιαστής στο κατάστημα και τις ενέκρινε έστω και σιωπηρώς ή εάν ο ισχυρισμός του ιδιοκτήτη για κακή χρήση από τον μισθωτή είναι υπερβολικός και καταχρηστικός. Στην υπ’ αριθ. 6/2019 απόφασή του το Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας έκρινε υπόθεση στην οποία ο ιδιοκτήτης είχε νοικιάσει έναντι μηνιαίου μισθώματος 2.000 ευρώ, ένα ισόγειο κατάστημα 242,80 τ.μ. με ακάλυπτο χώρο 1.608,27 τ.μ. στην Μεσσηνία επί της εθνικής οδόυ Καλού Νερού - Τσακώνας, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από τον ενοικιαστή ως πρατήριο διάθεσης - πώλησης τυποποιημένων παραδοσιακών και τυροκομικών προϊόντων, καθώς και ως εστιατόριο και καφετέρια. Το 2010 όταν ο ιδιοκτήτης απουσίαζε και χωρίς την συναίνεση ή έγκρισή του, ο ενοικιαστής χωρίς πολεοδομική άδεια κατασκεύασε στο μίσθιο κιόσκι 72,00 τ.μ. και αποθήκη 14 τ.μ. Οι ανωτέρω αυθαίρετες κατασκευές διαπιστώθηκαν σε αυτοψία των υπαλλήλων της Πολεοδομίας Καλαμάτας, με αποτέλεσμα να επιβληθεί στον ιδιοκτήτη - εκμισθωτή διοικητικό πρόστιμο, ο ίδιος δε να αναγκασθεί να προβεί στην πολεοδομική τακτοποίηση τους για να αποφύγει μεγαλύτερα πρόστιμα και κυρώσεις. Ο ιδιοκτήτης διαμαρτυρήθηκε προς τον ενοικιαστή με δύο εξώδικα, χωρίς όμως οι κατασκευές να αρθούν και χωρίς να αποκατασταθεί το μίσθιο στην προτέρα κατάστασή του. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο ενοικιαστής είχε πράγματι προβεί σε κακή χρήση του μισθίου και διέταξε με την απόφασή του την έξωση του ενοικιαστή, χωρίς όμως εκείνος να υποχρεωθεί να χάσει και την “εγγύηση” των 4.000 ευρώ, που είχε καταβάλει κατά την συνήθη πρακτική στην έναρξη της μισθώσεως, διότι το δικαστήριο έκρινε ότι η καταβολή αυτή είχε συμφωνηθεί από τις δύο πλευρές και είχε γίνει έναντι μελλοντικών οφειλών του ενοικιαστή και όχι ως ποινική ρήτρα. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr

Δικαστήριο Ακύρωσε Αποδοχή Κληρονομίας Που Έγινε Κατά Λάθος

Δικαστήριο Ακύρωσε Αποδοχή Κληρονομίας Που Έγινε Κατά Λάθος Του Χρήστου Ηλιόπουλου* Αθήνα, 26 Απριλίου 2020 Σύμφωνα με τον νόμο στην Ελλάδα, η προθεσμία για να αποποιηθεί ο κληρονόμος μία κληρονομία, είναι τέσσερις μήνες από τον θάνατο του κληρονομουμένου ή από την δημοσίευση της διαθήκης, αν υπάρχει διαθήκη. Αν δηλαδή ο κληρονόμος δεν επιθυμεί να λάβει το μερίδιό του, είτε διότι θέλει να το πάρει κάποιος άλλος από την οικογένεια, είτε διότι η κληρονομία έχει χρέη, υπάρχει συγκεκριμένη προθεσμία για να το κάνει, η οποία είναι τέσσερις μήνες. Εάν ο θανών απεβίωσε εκτός Ελλάδος ή οι κληρονόμοι ζουν στο εξωτερικό, η προθεσμία είναι δώδεκα μήνες. Η αποποίηση γίνεται στην Γραμματεία του Δικαστηρίου στην Ελλάδα, με απλό σχετικά τρόπο χωρίς να χρειάζεται παράσταση δικηγόρου. Εάν η προθεσμία των τεσσάρων ή δώδεκα μηνών παρέλθει χωρίς αποποίηση, τότε ο νόμος ορίζει ότι οι κληρονόμοι έχουν αποδεχθεί πλέον την κληρονομία, ακόμα και αν δεν έχουν κάνει καμία συγκεκριμένη ενέργεια που να καταδεικνύει αποδοχή. Δηλαδή ο κληρονόμος που ζει στο Τέξας των ΗΠΑ έχει αποδεχθεί την κληρονομία στην Ελλάδα ακόμα και αν δεν έχει κάνει τίποτα που να δείχνει ότι θέλει την κληρονομία. Και ο κληρονόμος που ζει στην Μελβούρνη της Αυστραλίας έχει επίσης αποδεχθεί το κληρονομικό του μερίδιο, ακόμα και αν δεν έχει βάλει δικηγόρο στην Ελλάδα για να κάνει τα κληρονομικά του. Απλώς και μόνο με την πάροδο των δώδεκα μηνών (επειδή πρόκειται για κατοίκους εξωτερικού), θεωρείται ότι έχουν αποδεχθεί αυτομάτως. Για να πάρουν στο όνομά τους βεβαίως με συμβόλαιο τα κινητά ή τα ακίνητα της κληρονομίας ή για να εισπράξουν τα χρήματα από τυχόν τραπεζικό λογαριασμό του κληρονομουμένου, απαιτείται σειρά νομικών ενεργειών. Σε πολλές υποθέσεις, οι κληρονόμοι, ιδιαιτέρως όσοι κατοικούν στο εξωτερικό και δεν γνωρίζουν τους νόμους της Ελλάδος, θα ήθελαν να αποποιηθούν, όμως έχουν χάσει την προθεσμία αποποίησης, επειδή δεν γνώριζαν ότι για να αποποιηθούν έχουν προθεσμία μέσα στην οποία μπορούν να το πράξουν. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μπορεί να είναι νομικά εφικτό να γίνει η αποποίηση, ακόμα και μετά την πάροδο της προθεσμίας. Στην υπ’ αριθ. 4496/2019 απόφασή του το Πρωτοδικείο Αθηνών εδέχθη αγωγή που άσκησαν οι κληρονόμοι του θανόντος (σύζυγος και τέσσερα παιδιά του), οι οποίοι νόμιζαν ότι η προθεσμία για αποποίηση είναι έξι και όχι τέσσερις μήνες. Ο λόγος, τον οποίο απέδειξαν με μάρτυρες και έγγραφα στο Δικαστήριο, ήταν ότι πήραν πληροφορίες για την τις διαδικασίες για την κληρονομία από την εφορία, στην οποία ένας υπάλληλος ορθώς τους ενημέρωσε ότι η προθεσμία για υποβολή δήλωσης φόρου κληρονομίας είναι έξι μήνες από τον θάνατο ή από την δημοσίευση της διαθήκης. Οι κληρονόμοι, που δεν ήταν υψηλού μορφωτικού επιπέδου και δεν είχαν καλές νομικές γνώσεις, νόμισαν ότι όλες οι προθεσμίες για την κληρονομιά, ακόμα και εκείνη για την αποποίηση, είναι έξι μήνες. Έτσι, έκαναν την αποποίηση στο Δικαστήριο μετά την πάροδο των τεσσάρων μηνών, αλλά πριν περάσουν οι έξι μήνες. Αξιοσημείωτο είναι βεβαίως πώς ο αρμόδιος υπάλληλος στο Δικαστήριο όταν έκαναν την εκπρόθεσμη και μη έγκυρη αυτή αποποίηση, δεν τους ενημέρωσε ότι η προθεσμία είναι τέσσερις μήνες. Όταν οι κληρονόμοι έμαθαν από φιλικό πρόσωπο ότι η προθεσμία της αποποίησης είναι τέσσερις μήνες, απευθύνθηκαν σε δικηγόρο και τότε έμαθαν ότι η αποποίηση που νόμιζαν ότι είχαν κάνει, δεν είχε ισχύ, διότι ήταν εκπρόθεσμη. Επομένως, είχαν αποδεχθεί την κληρονομία αυτομάτως και χωρίς να το γνωρίζουν, παρά την νομιζόμενη αποποίηση, της κληρονομίας, που είχε χρέη προς το Δημόσιο και προς τις τράπεζες. Ακολούθως, κατέθεσαν αγωγή στο Δικαστήριο ζητώντας να ακυρώσει την αποδοχή που είχαν κάνει (επειδή με την πάροδο των τεσσάρων μηνών, θεωρείται ότι αποδέχθηκαν), με τον ισχυρισμό ότι δεν γνώριζαν την πραγματική προθεσμία. Το γεγονός ότι είχαν κάνει την «αποποίηση» εντός έξι μηνών, εντός δηλαδή της προθεσμίας που νόμιζαν ότι ίσχυε, προφανώς ενίσχυσε την βασιμότητα του ισχυρισμού τους περί πλάνης. Το Δικαστήριο, με μία απόφαση που δεν είναι και πολύ συνηθισμένη, εδέχθη την αγωγή τους και έκρινε ότι η τεκμαιρόμενη αποδοχή τους, (λόγω της παρόδου του τετραμήνου), δεν είχε ισχύ και ότι πρέπει να ακυρωθεί, ώστε να αρχίσει από τώρα να μετράει νέο τετράμηνο, εντός του οποίου ασφαλώς και θα προέβησαν σε έγκυρη πλέον αποποίηση, ώστε να αποφύγουν την κατάχρεη κληρονομία. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr

Ιδιώτης Κέρδισε Ακίνητο Από Το Δημόσιο

Ιδιώτης Κέρδισε Ακίνητο Από Το Δημόσιο Από την στιγμή που κάθε περιοχή της Ελλάδας, σταδιακώς από το 1999 μέχρι και σήμερα, εντάσσεται στο Κτηματολόγιο, νομικές διαμάχες για την κυριότητα ακινήτων που υπέβοσκαν δεκαετίες, έρχονται στην επιφάνεια και οδεύουν προς οριστική λύση. Οι αμφισβητήσεις περί των νομικών δικαιωμάτων επί ακινήτων αφορούν είτε ιδιώτες μεταξύ τους, δηλαδή συγκληρονόμους, γείτονες κλπ., είτε ιδιώτες έναντι του δημοσίου. Το Κτηματολόγιο τώρα έρχεται ως καταλύτης προς ένα τελειωτικό ξεκαθάρισμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος πολλών ακινήτων στην Ελλάδα. Μέχρι να ολοκληρωθεί, όμως, η λειτουργία κάθε κτηματολογικού γραφείου σε κάθε περιοχή της χώρας, με οριστικές εγγραφές και πλήρη νομική ασφάλεια για τα εμπράγματα δικαιώματα επί κάθε ακινήτου, πολλές είναι οι νομικές αντιδικίες που τώρα γεννώνται, ακριβώς λόγω της επελεύσεως του Κτηματολογίου και της ανάγκης οριστικής διευκρίνισης της νομικής τύχης όσων ακινήτων διεκδικούνται από περισσοτέρους, που υποβάλλουν αλληλοσυγκρουόμενες διεκδικήσεις. Στην υπ’ αριθ. 196/2020 απόφασή του το Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών δικαίωσε ιδιώτη, που προσέφυγε στο δικαστήριο για να διεκδικήσει την κυριότητα ενός τεμαχίου γης επιφανείας 835 τ.μ. στον Δήμο Πατρεών. Το κτηματολογικό γραφείο στην Πάτρα λειτουργεί από το 2004 και η αρχική εγγραφή για το ακίνητο αυτό ήταν ότι είναι “αγνώστου ιδιοκτήτη”, προφανώς διότι ο ιδιώτης που το χρησιμοποιούσε παρέλειψε να υποβάλει εμπροθέσμως δήλωση στο Κτηματολόγιο. Το 2018 ο υιός του αρχικού νομέως του ακινήτου άσκησε αγωγή στο δικαστήριο ζητώντας α) να αναγνωριστεί ότι κατά το χρόνο έναρξης του κτηματολογίου στην Πάτρα,(30-3-2004), ο πατέρας του ήταν κύριος του επίδικου ακινήτου και β) να διαταχθεί η διόρθωση της ανακριβούς πρώτης εγγραφής, ώστε αντί του εσφαλμένως αναγραφόμενου «αγνώστου ιδιοκτήτη» να καταχωρισθεί το δικαίωμα της κυριότητας κατά ποσοστό 100% του πατέρα του. Ο πατέρας του είχε το ακίνητο από το 1969, όταν είχε διαδεχθεί στη νομή του τον δικό του πατέρα, δηλαδή είχε καταστεί κύριος του ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία ήδη κατά το 2004, όταν λειτούργησε το Κτηματολόγιο στην Πάτρα. Το δημόσιο από την πλευρά του ισχυρίσθηκε ότι έχει αυτό την κυριότητα του ακινήτου, δυνάμει των Πρωτοκόλλων του Λονδίνου του 1830 και της Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης του 1832, με τα οποία απέκτησε «κυριαρχικώ δικαιώματι» τις γαίες του Τουρκικού Δημοσίου και των τούρκων ιδιωτών, άλλως ότι περιήλθε στην κυριότητά του ως λιβάδι ή βοσκότοπος, άλλως ως αδέσποτο κατά τις διατάξεις «περί διακρίσεως των κτημάτων», άλλως δυνάμει τακτικής ή έκτακτης χρησικτησίας. Το δικαστήριο εκτίμησε τις αποδείξεις που παρουσίασε ο ιδιώτης ως ικανοποιητικές, ενώ απέρριψε τους ισχυρισμούς του δημοσίου, διότι δεν προσκόμισε κανένα συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο για το επίδικο ακίνητο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το δικαστήριο διέταξε να διορθωθεί η πρώτη εγγραφή στο Κτηματολόγιο και να αναγραφεί ως ιδιοκτήτης κατά το έτος 2004 ο πατέρας του ενάγοντος, ώστε μετά τον θάνατό του να ακολουθήσει η κληρονομική διαδοχή του και να μην καταχωρηθεί το ακίνητο ως ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου. Πρέπει να σημειωθεί ωστόσο ότι για πολλές περιοχές της Ελλάδος, οι προθεσμίες για παρόμοια διεκδίκηση όπως στην ανωτέρω υπόθεση, θα εκπνεύσουν λίαν συντόμως και σε μερικές περιοχές έχουν ήδη εκπνεύσει, Όσοι συνεπώς πιστεύουν ότι έχουν ακίνητα, τα οποία δεν έχουν δηλώσει στο Κτηματολόγιο, πρέπει αμέσως να κινηθούν για να μάθουν αν έχουν ακόμα χρόνο για υποβολή αιτήσεως ή αγωγής, άλλως θα χάσουν την κυριότητα του ακινήτου. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr

Ίδιο Όνομα Σε Όλα Τα Πιστοποιητικά Σας

Ίδιο Όνομα Σε Όλα Τα Πιστοποιητικά Σας Του Χρήστου Ηλιόπουλου* Αθήνα, 6 Απριλίου 2020 Οι Έλληνες του εξωτερικού έχουν περάσει διά πυρρός και σιδήρου για να φθάσουν σήμερα να έχουν μία θέση στην κοινωνία των χωρών όπου ζουν, εκτός Ελλάδος. Από την μετανάστευση, την πρώτη εγκατάσταση και τις δυσκολίες για την επιβίωση σε ξένο κράτος, μέχρι την δημιουργία οικογένειας, μίας νέας γενιάς Ελλήνων που γεννήθηκαν μακριά από την Πατρίδα, αλλά και συχνά μίας μικρής ή λίγο πιο μεγάλης περιουσίας. Στην δύσκολη αυτή πορεία, από χίλια κύματα πέρασαν πολλές φορές και τα ονόματα των Ελλήνων ομογενών. Καθώς έφθαναν στην χώρα υποδοχής, συχνά τα μικρά ονόματα και τα επίθετά τους θεωρήθηκε από κάποιους ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν εμπόδιο στην ομαλή ένταξή τους στις νέες τους πατρίδες και στην συμμετοχή τους στην τοπική οικονομική και κοινωνική ζωή. Άλλες φορές, το όνομα άλλαξε από λάθος των τοπικών δημοσίων υπαλλήλων που δεν μπορούσαν να προφέρουν το ελληνικό όνομα. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα σε πολλές περιπτώσεις το όνομα του ιδίου προσώπου να είναι καταγεγραμμένο σε διαφορετικά πιστοποιητικά με διαφορετικό τρόπο. Στην Ελλάδα στο Μητρώο Αρρένων μπορεί να είναι Αθανάσιος, αλλά στην χώρα του εξωτερικού έγινε Thomas. Μπορεί το Ευστράτιος να έγινε Steve. Στο Δημοτολόγιο είναι Παναγιώτα, στο εξωτερικό όμως έγινε Patricia. Αλλά και ο Ξυδέας από την Κόρινθο έγινε Xydias στον Καναδά. Ο Κωνσταντόπουλος έγινε Constantine και ο Σταματόπουλος Stamοs και η ελληνική διοίκηση απαιτεί τώρα ταυτοπροσωπία για να πάρουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους την ελληνική ιθαγένεια, που είναι πλέον και ευρωπαϊκή. Συχνά δεν μιλάμε για μία μόνο αλλαγή, αλλά για περισσότερες, δηλαδή η Αικατερίνη έγινε στον γάμο της στο εξωτερικό Kathryn, αλλά όταν γέννησε τα παιδιά της, τα πιστοποιητικά γεννήσεως γράφουν ως μητέρα την Kathy. Και ούτω καθεξής. Οι αλλαγές που έχουν γίνει στο παρελθόν δεν μπορούν τώρα εύκολα να διορθωθούν και αποτελούν εμπόδιο, συχνά απροσπέλαστο, στον δρόμο για την ελληνική ιθαγένεια. Γι’ αυτό πρέπει, τουλάχιστον από τώρα και στο εξής, οι ομογενείς να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικοί στο πώς αναγράφονται τα ονόματα των μελών της οικογενείας τους στα πιστοποιητικά, στα διαβατήρια και γενικώς στα σημαντικά έγγραφα που τώρα συντάσσονται. Καλό είναι στην βάπτιση των παιδιών το κύριο όνομα που γράφεται στην εκκλησία να είναι το ίδιο με το όνομα που γράφεται στο πιστοποιητικού του κράτους όπου γεννήθηκε το παιδί. Το όνομα των γονέων που αναγράφεται στο πιστοποιητικό γεννήσεως να είναι το ίδιο ακριβώς με το όνομά τους στο πιστοποιητικό γάμου τους, όταν παντρεύτηκαν. Όσο ζουν οι γονείς σας, ή ακόμα και ο παππούς και η γιαγιά σας, να βρίσκετε, όσο είναι δυνατόν, ταυτότητες και διαβατήρια με φωτογραφία από Ελλάδα και να συγκρίνετε το όνομά τους με εκείνο που έχουν στις χώρες του εξωτερικού, ώστε να γίνεται ταυτοπροσωπία τους και να αποδεικνύεται ότι ο Κωνσταντίνος από την Τρίπολη είναι ο Gus στις ΗΠΑ και ο Γεράσιμος από την Κεφαλονιά είναι ο Makis στην Αυστραλία. Εάν έχει υπάρξει αλλαγή ονόματος ή επωνύμου στην χώρα εξωτερικού με επίσημο τρόπο, δηλ. με απόφαση της διοικήσεως ή δικαστηρίου, κρατήσετε τις αποφάσεις ή λάβετε νέα επικυρωμένα αντίγραφα αυτών, για να μπορείτε να δικαιολογήσετε την αλλαγή επωνύμου, πώς δηλαδή ο Δημόπουλος από την Ελλάδα έγινε Dimos στο εξωτερικό. Η ορθή και εναρμονισμένη αναγραφή των ονομάτων της οικογενείας από το πρόσωπο που γεννήθηκε στην Ελλάδα, μέχρι το παιδί του/της ή το εγγόνι, που έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό, είναι βασική προϋπόθεση για την κτήση του ελληνικού διαβατηρίου. Εξάλλου, μην φοβάστε ότι τα αγόρια θα κληθούν αργότερα να υπηρετήσουν στον στρατό στην Ελλάδα. Εύκολα θα το αποφύγουν αν είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. Η σωστή προετοιμασία της αιτήσεως για ελληνική ιθαγένεια ή και για αποδοχή κληρονομίας στην Ελλάδα, περνάει μέσα από την ομοιόμορφη αναγραφή των ονομάτων σε Ελλάδα και εξωτερικό. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr

Κλειστά Δικαστήρια; Τώρα Μιλάμε Με Τον Δικηγόρο Μας

Κλειστά Δικαστήρια; Τώρα Μιλάμε Με Τον Δικηγόρο Μας Του Χρήστου Ηλιόπουλου* Αθήνα, 30 Μαρτίου 2020 Στην Ελλάδα τα δικαστήρια έχουν κλείσει από τις 13 Μαρτίου 2020. Αυτό σημαίνει ότι από εκείνη την μέρα και μέχρι τουλάχιστον το τέλος Απριλίου, δεν θα γίνεται καμία προγραμματισμένη δίκη, ούτε οι δικηγόροι μπορούν να καταθέτουν αγωγές, ή άλλα δικόγραφα, διότι οι γραμματείες των δικαστηρίων είναι κλειστές. Δεν μπορούν να κατατεθούν ούτε εφέσεις ή άλλα ένδικα μέσα, δηλαδή δεν μπορούν να κατατεθούν τα γραπτά παράπονα των διαδίκων αναφορικώς με δικαστικές αποφάσεις που θεωρούν ότι τους αδικούν και ότι είναι εσφαλμένες. Οι μόνες δίκες που γίνονται είναι ορισμένες που αφορούν αυτόφωρα αδικήματα και λίγες ακόμα που έχουν χαρακτήρα υπερεπείγουσας υπόθεσης, δηλαδή κάτι σαν τα πολύ επείγοντα ασφαλιστικά μέτρα. Επειδή τα δικαστήρια και οι γραμματείες τους είναι ουσιαστικώς κλειστά, οι προθεσμίες για άσκηση διαφόρων δικονομικών δικαιωμάτων, έχουν ανασταλεί. Αυτό σημαίνει ότι δεν χάνονται οι προθεσμίες για άσκηση εφέσεως ή άλλων ενδίκων μέσων, ούτε η προθεσμία για άσκηση αγωγής που πρέπει να ασκηθεί πριν παραγραφεί κάποιο δικαίωμα, όπως επί παραδείγματι μία εμπράγματη αγωγή ή ασφαλιστικά νομής κλπ. Ο χρόνος για την άσκηση αυτών των ενδίκων μέσων, των αγωγών και των λοιπών νομικών διαδικασιών «παγώνει» στις 12-3-2020 και θα ξαναρχίσει να «τρέχει» όταν ανοίξουν τα δικαστήρια και επιτραπεί η κανονική λειτουργία των υπηρεσιών του δημοσίου (δικαστήρια, εφορίες, υποθηκοφυλακεία, κτηματολογικά γραφεία και πολλές άλλες υπηρεσίες), των Δήμων κλπ. Η κατάσταση αυτή δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι κάθε πολίτης, που είτε ζει στην Ελλάδα, είτε στο εξωτερικό και έχει κάποιο νομικό ζήτημα στην Πατρίδα, δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τον δικηγόρο του για να του εκθέσει το νομικό πρόβλημά του ή να συζητήσουν την καινούργια εξέλιξη της νομικής υποθέσεως, σε θέμα που ήδη γνωρίζει ο δικηγόρος. Αντιθέτως, εφόσον πρόκειται για καινούργια υπόθεση, ή για σημαντική εξέλιξη σε ήδη τρέχουσα δικογραφία, τώρα είναι μία καλή στιγμή ο ενδιαφερόμενος να επικοινωνήσει με τον δικηγόρο, τον οποίο ήδη γνωρίζει, ή με τον οποίο τώρα θα μιλήσει για πρώτη φορά, για να του εκθέσει τα πραγματικά περιστατικά που απαιτούν νομική συμβουλή και νομική δράση. Αυτή την στιγμή οι περισσότεροι δικηγόροι έχουν χρόνο για επικοινωνία με τον εντολέα τους, εφόσον πρόκειται για κάτι καινούργιο, για να συζητήσουν τα γεγονότα που έχουν προκύψει, να κρατήσουν σημειώσεις και να προτείνουν νομικές λύσεις. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο δικηγόρος θα έχει τον χρόνο, τώρα που τα δικαστήρια είναι κλειστά, να προετοιμάσει την υπόθεση μαζί με τον εντολέα του και να χαράξει τη νομική στρατηγική, ώστε να είναι έτοιμοι, όταν ανοίξουν τα δικαστήρια και οι λοιπές δημόσιες υπηρεσίες, να προβούν στις αναγκαίες νομικές ενέργειες για την προστασία των δικαιωμάτων του εντολέα. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu

Οι Έλληνες Αγάπησαν Πάλι Την Ελλάδα

Οι Έλληνες Αγάπησαν Πάλι Την Ελλάδα Του Χρήστου Ηλιόπουλου* Αθήνα, 12 Μαρτίου 2020 Μέχρι το βράδυ της Παρασκευής 28 Φεβρουαρίου 2020 οι Έλληνες, τουλάχιστον της Ελλάδος και όχι τόσο οι ομογενείς που ζουν στο εξωτερικό, είχαν λίγο ή πολύ ξεχάσει την έννοια «Πατρίδα». Είχαν, σε έναν μεγάλο βαθμό και ένα σημαντικό μέρος αυτών, για αρκετά χρόνια αμελήσει να νιώσουν το συναίσθημα της αγάπης για την Ελλάδα. Η αδιαφορία πολλών προς την χώρα τους είχε φθάσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε όσοι δεν συμμετείχαν στο φαινόμενο της μαζικής αυτής «αμνησίας» περί της ενδόξου ιστορίας και της αγάπης προς την Ελλάδα, όσοι συνέχιζαν να λένε ότι νοιάζονται για την πατρίδα μας, χλευάζονταν από τους υπολοίπους ως ρατσιστές, εθνικιστές, «πατριδολάγνοι» και «αρχαιόπληκτοι», λες και η αγάπη προς την αρχαία Ελλάδα είναι ελάττωμα και όχι ευλογία. Ήρθε όμως το βράδυ εκείνης της Παρασκευής, όπου τα στίφη των αλλογενών πάσης φύσεως, από χώρες οικονομικώς και κοινωνικώς ενδεείς, καθοδηγήθηκαν από το τουρκικό καθεστώς απειλητικά εναντίον των συνόρων μας στον Έβρο και αφέθηκαν ή και διατάχθηκαν να επιτεθούν στην Ελλάδα. Την ημέρα εκείνη το ελληνικό κράτος διά της αστυνομίας, του στρατού, αλλά και των εθνοφυλάκων και του υπολοίπου κρατικού μηχανισμού, (της ασφαλείας και των μυστικών υπηρεσιών περιλαμβανομένων), είχε την ευκαιρία, για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια, να αποδείξει ότι επιτελεί σωστά τον ρόλο του ως προστάτης της Ελλάδας. Την ευκαιρία αυτή η ελληνική Πολιτεία την άδραξε και την αξιοποίησε, διότι απεδείχθη ότι όλοι οι άνδρες και οι γυναίκες, που καλούνται να υπερασπισθούν στην πρώτη γραμμή την ευημερία όλων ημών, αλλά και εκείνοι που χάραξαν την άμυνα της χώρας, δηλαδή η κυβέρνηση, επιτέλεσαν σε μεγάλο βαθμό με επιτυχία το καθήκον τους, κύριο μέρος του οποίου ήταν η υπεράσπιση των συνόρων της Ελλάδας. Των συνόρων που δεν είναι μόνο ελληνικά, αλλά και ευρωπαϊκά. Αυτά τα σύνορα οι Έλληνες τα έχουμε υπερασπισθεί με αίμα, θυσίες και τεράστιο τίμημα καταστροφών, εδώ και πάνω από 2.500 χρόνια. Από την μάχη του Μαραθώνος (490 π.Χ.), την ναυμαχία της Σαλαμίνος (490 π.Χ.) και την μάχη των Θερμοπυλών (480 π.Χ.), μέχρι το 1821 και μέχρι και σήμερα οι άνθρωποι που αγαπούν να λέγονται Έλληνες, είτε ως Αθηναίοι, Σπαρτιάτες και Πλαταιείς, είτε ως Μακεδόνες, είτε ως Βυζαντινοί, είτε ως αρματωλοί και κλέφτες Κολοκοτρωναίοι, είτε ως Φαναριώτες διανοούμενοι που έφεραν των διαφωτισμό, δηλ το πολιτισμικό φως στην μεσαιωνική και σκοταδιστική έως τότε Δύση, είτε ως Έλληνες αξιωματικοί, στρατιώτες, αστυνομικοί, εθνοφύλακες, αλλά και ντόπιοι γυναίκες, άνδρες και γηραιοί εν έτει 2020, έχουν να επιδείξουν κατορθώματα σε αριθμό και σημασία που ζηλεύει όλη η πολιτισμένη ανθρωπότητα και θα έπρεπε να θυμάται και να αναγνωρίζει λίγο περισσότερο η Ευρώπη. Μία Ευρώπη, που σε μεγάλο βαθμό έχαιρε επί αιώνες ενός καθεστώτος ασφαλείας, χάρις στην αυτοθυσία και την γενναιότητα των Ελλήνων ακριτών σε όλη την διάρκεια της καταγεγραμμένης ιστορίας. Μετά λοιπόν εκείνη την σημαδιακή νύκτα της Παρασκευής 28-3-2020, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων, που μέχρι εκείνη την στιγμή είχαν ξεχάσει την αγάπη προς την Πατρίδα, αγάπησε εκ νέου την Ελλάδα. Κυριολεκτικώς εν μία νυκτί, όλα άλλαξαν. Τα ηθικό των Ελλήνων ανέβηκε. Όλοι στάθηκαν με λόγια και με πράξεις στο πλευρό εκείνων που φύλαξαν για μία ακόμη φορά Θερμοπύλες, τώρα, το 2020. Ξαφνικά το κλίμα άλλαξε και η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων ανεγνώρισε αυτό που θα έπρεπε να είχε καταλάβει ήδη από το 2015. Ότι δηλαδή η χώρα, παρά την παραδοσιακή φιλοξενία της, που επέδειξε με θυσίες επί πέντε έτη και μάλιστα εν μέσω πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης για εμάς τους ίδιους τους οικοδεσπότες, δεν μπορούσε πλέον να δεχθεί και να ταϊσει άλλες εκατοντάδες χιλιάδες παρανόμων μεταναστών και προσφύγων. Το συμφέρον της Πατρίδος επέτασσε πλέον την σθεναρή αντίσταση κατά της εισβολής. Ακόμα και η λέξη «εισβολή», μέχρι εκείνη την ημέρα δεν αναγνωριζόταν από τους περισσοτέρους ως απηχούσα την πραγματικότητα. Έλεγαν ότι όποιος μιλάει για εισβολή, είναι εθνικιστής και του λείπουν τα ανθρωπιστικά αισθήματα προς τους κατατρεγμένους του κόσμου. Κανένας δεν απαντούσε ότι οι κατατρεγμένοι του κόσμου είναι περί τα δύο δισεκατομμύρια, ενώ οι κάτοικοι της Ελλάδος είναι μόνο ένδεκα εκατομμύρια και ότι εάν δεχθούμε κι άλλους, κινδυνεύει η ίδια η υπόσταση της Ελλάδος. Ως δια μαγείας, χάρις στο λάθος του Ερντογάν να στείλει τις ορδές των φτωχών, μα και απειλητικών μεταναστών κατά της Ελλάδας, το κλίμα μετεστράφη και όλοι οι Έλληνες ενώθηκαν και κατάλαβαν ότι πρόκειται περί εισβολής’ Σ’ αυτή την επίθεση η χώρα μας δικαιούται, βάσει του διεθνούς δικαίου αλλά και βάσει της ηθικής υποχρεώσεως έναντι των ηρώων προγόνων μας και των μελλοντικών γενεών, να απαντήσει με σθένος και δυναμισμό. Όλοι οι Έλληνες κατάλαβαν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των απειλούντων να εισέλθουν διά της βίας στην Ελλάδα, δεν είναι ακριβώς πρόσφυγες και δικαιούμενοι βοηθείας, αλλά είναι κυρίως υποκινούμενοι εισβολείς, ενώ αρκετοί μάλιστα δεν επιθυμούν καν να προσαρμοσθούν στον τρόπο διαβίωσης στην Ελλάδα, στον πολιτισμό της Ευρώπης και στα φιλειρηνικά ήθη μας. Ακόμα και ο πλέον δύσπιστος πρέπει να αντελήφθη, μετά την πρόσφατη συνεχιζόμενη ως σήμερα απόπειρα εισβολής και κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος, ότι η μάζα όσων αξιώνουν να εισέλθουν παρανόμως στην Ελλάδα, είτε είναι πράγματι κατατρεγμένοι, είτε τυχοδιώκτες, είτε οικονομικοί μετανάστες, είτε πράκτορες άλλων κρατών, χρησιμοποιούνται από το εχθρικό τουρκικό καθεστώς ως όπλο εις βάρος της Πατρίδας. Η πλειοψηφία δηλαδή έχει πλέον καταλάβει ότι η απειλή κατά της Ελλάδας δεν είναι θεωρητική και μελλοντική, αλλά άμεση και πρέπει επειγόντως να αντιμετωπισθεί με γνώμονα πρωτίστως το συμφέρον των Ελλήνων. Σε καιρό κρίσεως, το συμφέρον των Ελλήνων υπερτερεί έναντι του συμφέροντος αγνώστων αλλοδαπών από άλλα κράτη και άλλες ηπείρους, που διά της βίας επιβουλεύονται την ειρήνη και την ευημερία, την οποία με κόπους και θυσίες έχει κερδίσει η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr