Όταν ο ενοικιαστής συστηματικά δεν πληρώνει ενοίκιο

Όταν ο ενοικιαστής συστηματικά δεν πληρώνει ενοίκιο Του Χρήστου Ηλιόπουλου* 12 Ιουνίου 2018 Πολλοί ομογενείς κάτοικοι εξωτερικού έχουν ακίνητα στην Ελλάδα, διαμερίσματα ή καταστήματα, τα οποία νοικιάζουν για να έχουν ένα εισόδημα για τα έξοδά τους όταν έρχονται στην Πατρίδα ή για να ενισχύουν το εισόδημά τους στο εξωτερικό. Αρκετοί διατηρούν αυτή την περιουσία στην Ελλάδα μόνο και μόνο για να κρατήσουν τους δεσμούς τους με την Πατρίδα και να έχουν τα παιδιά τους ένα στοιχείο σύνδεσης με την χώρα καταγωγής των γονέων τους. Αρκετοί ιδιοκτήτες ακινήτων που τα νοικιάζουν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της μη καταβολής ενοικίων από τους ενοικιαστές. Το πρόβλημα αυτό έχει ενταθεί εδώ και μερικά χρόνια εξ αιτίας της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στην χώρα. Αποτέλεσμα της μεγάλης μείωσης των εισοδημάτων είναι ότι πολλοί ενοικιαστές δεν μπορούν ή βρίσκουν δικαιολογία για να αποφύγουν να καταβάλουν το ενοίκιο εμπροθέσμως ή και καθόλου. Το ερώτημα που γεννάται είναι τι μπορεί να κάνει ο ιδιοκτήτης που διαπιστώνει ότι δεν εισπράττει το ενοίκιο που έχει συμφωνηθεί, όταν μάλιστα από την άλλη πλευρά έχει την εφορία να τον υποχρεώνει να δηλώσει όλο το ενοίκιο και να φορολογηθεί γι’ αυτό, ακόμα και αν δεν το έχει εισπράξει; Κατ’ αρχάς οι κινήσεις που μπορεί να κάνει ο ιδιοκτήτης – εκμισθωτής είναι α) να ασκήσει δικαστικά μέσα κατά του κακοπληρωτή ενοικιαστή και β) να εκχωρήσει τα μη εισπραχθέντα μισθώματα στο κράτος, ώστε το Ελληνικό Δημόσιο πλέον να μπορεί να κυνηγήσει τον ενοικιαστή που δεν πληρώνει. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ στο παρελθόν το κράτος ήταν πολύ αργό και «αμελές» στην επιδίωξη είσπραξης ενοικίων που του είχαν εκχωρηθεί, σήμερα είναι πολύ πιο επιθετικό με αποτέλεσμα ο ενοικιαστής που δεν πληρώνει να γνωρίζει ότι υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να υποστεί αναγκαστική εκτέλεση από ένα πολύ πιο διεκδικητικό δημόσιο. Ως προς την δικαστική διεκδίκηση, ο ιδιοκτήτης εκτός από την αγωγή για απόδοση του μισθίου και των οφειλομένων μισθωμάτων, που πάντα μπορούσε και σήμερα ακόμα μπορεί να ασκήσει, έχει την πρόσθετη δυνατότητα της έκδοσης με σύντομη διαδικασία δύο τριών μηνών της διαταγής απόδοσης του μισθίου και πληρωμής των οφειλομένων μισθωμάτων. Η διαταγή δεν προϋποθέτει κανονική δίκη, με μάρτυρες και χρονοβόρες διαδικασίες. Είναι μία αίτηση που κάνει στο αρμόδιο δικαστήριο ο ιδιοκτήτης, με την οποία καταθέτει μόνο αυτός το μισθωτήριο και τα άλλα έγγραφα που αποδεικνύουν την μίσθωση και το ύψος του μηνιαίου μισθώματος και ο δικαστής εκδίδει την διαταγή να αποδοθεί το μίσθιο στον ιδιοκτήτη του, αλλά και ο ενοικιαστής να υποχρεωθεί να καταβάλει τα οφειλόμενα μισθώματα. Αν ο ενοικιαστής δεν συμμορφωθεί, ο ιδιοκτήτης μπορεί να προχωρήσει σε κατάσχεση περιουσίας του, ακόμα και του υπολοίπου τραπεζικών λογαριασμών του. Η δεύτερη κίνηση είναι να αποφύγει την καταβολή φόρου για τα μη εισπραχθέντα ενοίκια, χάνοντας όμως και το αντίστοιχο εισόδημα. Για να το πετύχει αυτό, πρέπει να υποβάλει στην εφορία αίτηση εκχώρησης μισθωμάτων στο Δημόσιο, πριν την υποβολή της ετήσιας φορολογικής δήλωσής του. Για να γίνει δεκτή η αίτηση και να αποφύγει την καταβολή φόρου εισοδήματος για ενοίκια που ποτέ δεν εισέπραξε την προηγούμενη χρονιά, πρέπει να έχει ασκήσει αγωγή κατά του κακοπληρωτή ενοικιαστή ή να έχει εκδώσει εναντίον του την διαταγή αποδόσεως μισθίου και μισθωμάτων. Εφόσον γίνει δεκτή η αίτηση εκχώρησης από την εφορία, θα υποβάλει ακολούθως την ετήσια φορολογική δήλωσή του με το ανείσπρακτο ενοίκιο να μπαίνει ως ποσό σε συγκεκριμένο κωδικό, ώστε να μην φορολογηθεί γι’ αυτό. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr

Επιμέλεια ανηλίκων στον πατέρα, μετά το διαζύγιο των γονέων

Επιμέλεια ανηλίκων στον πατέρα, μετά το διαζύγιο των γονέων Του Χρήστου Ηλιόπουλου* 28 Μαϊου 2018 Στην εποχή μας ο αριθμός των διαζυγίων και των συζύγων που ζουν εν διαστάσει έχει αυξηθεί σημαντικά. Αντιστοίχως έχουν αυξηθεί και οι υποθέσεις στις οποίες τα δικαστήρια καλούνται να αποφασίσουν με ποιόν από τους δύο γονείς θα μείνουν τα παιδιά, εφόσον οι δύο πρώην σύζυγοι δεν αποφασίζουν με κοινή συναίνεσή τους ποιός θα έχει την επιμέλεια του ή των ανηλίκων τέκνων τους. Η απόφαση που συνήθως λαμβάνουν τα δικαστήρια είναι να δίνουν την επιμέλεια στην μητέρα. Αυτό συμβαίνει συχνότερα, όσο μικρότερη είναι η ηλικία του παιδιού, διότι θεωρείται - αν και όχι χωρίς κάποιες αμφισβητήσεις - ότι όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο πιο πολύ έχει την ανάγκη της μητέρας του για την ανατροφή και την ανάπτυξή του. Ωστόσο, με το κίνημα των διαζευγμένων πατεράδων στον δυτικό κόσμο να αναπτύσσει έντονη πλέον δραστηριότητα, αλλά και με την διαπίστωση ότι και ο σύγχρονος πατέρας είναι σήμερα σε αρκετές περιπτώσεις ικανός και κατάλληλος να προσφέρει φροντίδα, προσοχή και αγάπη στα ανήλικα παιδιά του, σε συνδυασμό με την ακόμη μεγαλύτερη είσοδο των γυναικών στον στίβο της χρονοβόρου καριέρας και της έντονης επαγγελματικής απασχολήσεως, αλλά και με την υιοθέτηση από τις γυναίκες συχνά περισσοτέρων “ανδρικών” συμπεριφορών, τα δικαστήρια αρχίζουν δειλά δειλά να αποφασίζουν σε μερικές όλο και αυξανόμενες σε αριθμό περιπτώσεις να αναθέσουν την επιμέλεια του ανηλίκου στον πατέρα, εφόσον αυτό το επιβάλλει το συμφέρον του παιδιού. Στον πνεύμα αυτό, στην υπ’ αριθ. 1064/2018 απόφασή του το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, σε διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων, έκρινε δύο αντίθετες αιτήσεις των δύο πρώην συζύγων, έκαστος των οποίων ζητούσε να έχει αυτός την επιμέλεια των δύο ανηλίκων τέκνων τους. Οι διάδικοι είχαν τελέσει γάμο τον Δεκέμβριο του 2008, κατά την διάρκεια του οποίου απέκτησαν δύο τέκνα. Ακολούθως συνέβησαν διάφορα περιστατικά και οι σύζυγοι αποφάσισαν να χωρίσουν. Τον Μάρτιο του 2015 υπέγραψαν ιδιωτικό συμφωνητικό με το οποίο όρισαν τα ανήλικα παιδιά να διαμένουν με την μητέρα τους. Από τα αποδεικτικά στοιχεία πιθανολογήθηκε ότι η μητέρα ησχολείτο προσωπικά και συστηματικά με την ανατροφή, επίβλεψη και μόρφωση των ανηλίκων παιδιών της και ότι τα περιέβαλε με αγάπη και στοργή, αλλά και ότι ενδιαφερόταν για την ηθική και πνευματική ανάπτυξή τους. Επίσης, ότι παρακολουθούσε επιµελώς την πρόοδο τους στο σχολείο τους και επεδείκνυε µητρική στοργή που έχουν ανάγκη τα ανήλικα. Βεβαίως, η μητέρα δημιούργησε δεσμό με άλλον άνδρα, διαζευγμένο με ανήλικη κόρη οκτώ ετών και επρόκειτο να συζήσει με τα δύο ανήλικα παιδιά της, εφόσον της ανετίθετο η επιμέλεια αυτών, μαζί με τον άνδρα αυτόν και την ανήλικη κόρη του. Το Δικαστήριο από την προσωπική επικοινωνία με τα δύο ανήλικα παιδιά διαπίστωσε ότι αυτά περνούσαν καλά τόσο με την μαμά, όσο και με τον μπαμπά τους, αλλά ότι το αγόρι ήταν προσκολλημένο με τον πατέρα του και ότι είχε αναπτυχθεί μεταξύ τους ιδιαίτερος ψυχικός δεσμός. Η ανήλικη θυγατέρα φαίνεται ότι ήταν πιο κοντά με την μητέρα της. Αλλά και η θυγατέρα είπε ότι νιώθει καλά και με τους δύο γονείς και ότι θα ήθελε να µένει και στους δύο, τον µισό καιρό µε τον έναν και τον µισό καιρό µε τον άλλο, εναλλάξ, ένα µήνα µε τον ένα και ένα µε τον άλλο, µε τον αδελφό της τσακώνονται, παίζουν, τα ξαναβρίσκουν, ενώ ο ανήλικος υιός, κατά την προσωπική επικοινωνία µε αυτόν, δήλωσε ότι επιθυµεί να ζει µε τον πατέρα του γιατί µε τη µαµά που θα µετακοµίσει πιο µακριά θα αλλάξει σχολείο, όπου δεν ξέρει κανένα, ενώ του µπαµπά είναι πιο κοντά στο σχολείο, όπου έχει πολλούς φίλους, ότι θέλει να είναι µε αυτόν κλπ. Το Δικαστήριο συνεχίζει στην απόφασή του: «Έτσι τα ανήλικα σε περίπτωση που θα ζήσουν µε την µητέρα τους, θα πρέπει να συµβιώσουν µε τον πατριό τους, πράγµα που µπορεί να διαταράξει τον ψυχισµό του ανήλικου ... και να έχει ως αποτέλεσµα, λόγω της ιδιοσυστασίας του χαρακτήρα του, µεταγενέστερες δυσµενείς εκδηλώσεις. Ο αιτών [πατέρας] έχει σοβαρή οικονοµική επιφάνεια, ασχολείται σε µια µεγάλη εταιρεία και έχει τη δυνατότητα να αφιερώσει ικανοποιητικό χρόνο στα παιδιά... Επί πλέον, η αλλαγή κατοικίας των ανηλίκων, η κατ' ανάγκη συµβίωση στο µητρικό σπίτι µε τον πατριό και την αµφιθαλή, µεγαλύτερη, αδελφή τους δηλαδή πρόσωπα ξένα προς το περιβάλλον στο οποίο µέχρι τώρα ζουν θα καταπονήσει και θα επιβαρύνει ψυχολογικά τον ανήλικο ........ Ενόψει των ανωτέρω και µε γνώµονα το αληθινό συµφέρον των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, το Δικαστήριο κρίνει, ότι παρά το ότι η καθ' ης [μητέρα] δεν παραµέλησε τα καθήκοντά της έναντι αυτών, η άσκηση της επιµέλειας των ανηλίκων, πρέπει να ανατεθεί προσωρινά στον αιτούντα πατέρα τους». Το Δικαστήριο συνεπώς ανέθεσε προσωρινά την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων στον πατέρα τους. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr

Legalizing property before selling it in Greece

Legalizing property before selling it in Greece By Christos ILIOPOULOS* 16 April 2018 No transaction regarding real estate property can take place in Greece, unless a civil engineer issues a certificate that the property does not have illegal constructions or parts. This means that, apart from the several other documents required for the transaction to be executed and the deed to be registered at the local land registry, for which it is usually the attorney of the involved parties who ensures the legality of the real estate transfer, the property must also be inspected by a civil engineer. The engineer’s work is to make sure and officially certify that either the plot or land does not have any building on it, or the house, apartment or store does not have any irregularities with regards to building regulations. In Greece a large number of constructions, houses, buildings and apartments, have been built with minor or significant breaches of the building legislation. Those which have been built until 28 July 2011 can be legalized under certain conditions, the most significant of which is to pay a (usually affordable) fine. Those built after that date cannot be legalized and must be demolished. But the most serious consequence for any illegal construction built after 28 July 2011, or one built before that date but not legalized, is that it cannot be sold, gifted or transferred in any other way. This means that it is losing its market value. The motive, therefore, to legalize any construction in Greece stems from the wish to sell or transfer the said property. Such sale or transfer cannot take place, unless the property is proven legal or legalized. Houses built before 1955 do not need any legalization. The recent law updating the legalization process provides for the case where an entirely or partially illegal construction is owned by more than one owners and what happens if not all of them agree to follow the legalization process. When more than one people or legal entities own the same property, each of them is a joint owner of the property with a percentage share (ab indivisio ownership). They may be siblings or relatives, who inherited property, or anyone who ended up having a share on a property with one or more people. What happens if some of the co-owners of the property, which needs to be legalized, do not agree to file for legalization? The updated law for the legalization (Law 4495/2017) in article 98 states that in the case where more than one person own the same property, which needs legalization, even one of them, irrespective of his/her percentage, can file for legalization, without the need of consent or approval by the other co-owners. In that case, the fine for the entire property will have to be paid by the co-owner who files for legalization. However, this co-owner retains the right to claim the amount he/she paid on behalf of the other co-owners, from them. This updated law clarifies what happens in case more than one co-owners of the same property (house, apartment) do not agree to file for legalization, leaving the common property outside the market, since it cannot be sold or transferred without being legalized. It must be noted that properties lying at the seaside immediately touching the water (where it is illegal and unconstitutional to own any private property), properties within forest land, commonly used areas, archaeological sites and where streams/creeks exist or existed, can’t be legalized. Stricter rules for legalization of properties within environmentally protected areas (such as NATURA etc.) have now been imposed. . *Christos ILIOPOULOS, attorney at the Supreme Court of Greece , LL.M. www.greekadvocate.eu e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

Άδεια Παραμονής Στην Ελλάδα Για Σύντροφο Έλληνα

Άδεια Παραμονής Στην Ελλάδα Για Σύντροφο Έλληνα Του Χρήστου Ηλιόπουλου* 2 Απριλίου 2018 Οι Έλληνες πολίτες, όσοι δηλαδή είναι εγγεγραμμένοι στο Δημοτολόγιο ενός Δήμου στην Ελλάδα, απολαμβάνουν τα οφέλη της ελεύθερης διακίνησης, διαμονής και εργασίας σε οιαδήποτε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), καθώς και της ελεύθερης μεταβάσεως, χωρίς βίζα, στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Τι γίνεται όμως με τους ή τις συζύγους των Ελλήνων πολιτών, που δεν είναι Έλληνες πολίτες; Επίσης, εκτός από τους συζύγους, τι γίνεται με όσους μη Έλληνες πολίτες έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης μαζί τους; Ο/Η σύζυγος του Έλληνα πολίτη απολαμβάνει τα ίδια δικαιώματα που έχει και ο σύζυγός του/της, που είναι Έλληνας. Ο σύζυγος μπορεί να διαμείνει στην Ελλάδα ή σε άλλη χώρα της Ε.Ε. και να εργάζεται, ασκώντας όλα τα δικαιώματα που χρειάζονται για να ζήσει στην Ελλάδα ή στην άλλη χώρα της Ε.Ε., εκτός από το να ψηφίζει στις εθνικές – βουλευτικές εκλογές. Εκτός, όμως, από τον/την σύζυγο, που δεν είναι Έλληνας – Ελληνίδα, υπάρχει και ο σύντροφος, εκείνος δηλαδή που έχει υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης με τον Έλληνα ή την Ελληνίδα. Ο σύντροφος έχει τα ίδια δικαιώματα παραμονής και εργασίας στην Ελλάδα και σε κάθε άλλη χώρα της Ε.Ε. Ο νόμος στην Ελλάδα ορίζει ότι επιτρέπεται η είσοδος και η διαμονή στην Ελλάδα υπηκόων τρίτων χωρών, συντρόφων πολίτη της Ε.Ε. ή Έλληνα, με τον οποίο διατηρούν σταθερή σχέση προσηκόντως αποδεδειγμένη και τον συνοδεύουν κατά την είσοδό του στη χώρα ή εισέρχονται στην Ελλάδα, προκειμένου να τον επισκευθούν ή να συνενωθούν με αυτόν. Σκεφθείτε μερικά παραδείγματα, που δεν καλύπτουν βεβαίως όλες τις περιπτώσεις. Έλληνας είναι παντρεμένος με Καναδή. Ελληνίδα είναι παντρεμένη με Αμερικανό (ΗΠΑ). Ελληνίδα είναι παντρεμένη με Αυστραλό. Γάλλος, που μένει στην Ελλάδα, είναι παντρεμένος με Κινέζα. Γερμανίδα που μένει στην Ελλάδα είναι παντρεμένη με Αυστραλό. Ισπανίδα που μένει στην Ελλάδα είναι παντρεμένη με Αμερικανό. Το ίδιο και όσοι έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης με όλους τους παραπάνω, Έλληνες πολίτες ή πολίτες άλλων χωρών της Ε.Ε. Όλοι οι ανωτέρω, που είναι πολίτες τρίτων χωρών, εκτός Ε.Ε. μπορούν να διαμείνουν στην Ελλάδα ή σε άλλη χώρα της Ε.Ε. Για να πάρουν άδεια διαμονής στην Ελλάδα απαιτείται να: 1. Έχουν διαβατήριο ή άλλο ταξειδιωτικό έγγραφο σε ισχύ. 2. Αποδεικνύουν την σταθερή διαμονή του πολίτη της Ένωσης στην Ελλάδα (εάν ο σύντροφός τους δεν είναι Έλληνας, αλλά πολίτης άλλης χώρας – μέλους της Ε.Ε. που διαμένει στην Ελλάδα). 3. Διατηρούν κοινή κατοικία με τον πολίτη της Ένωσης ή τον Έλληνα. 4. Αποδεικνύουν εγγράφως την σταθερή σχέση τους με τον πολίτη της Ένωσης ή τον Έλληνα. 5. Διαθέτουν πλήρη ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας. Ως τεκμήρια της σταθερότητας της σχέσης λογίζονται: Η καταχωρημένη συμβίωση (σύμφωνο συμβίωσης) ή η ύπαρξη κοινού ή υιοθετημένου τέκνου του αιτούντος και του πολίτη της Ένωσης ή του Έλληνα. Η σταθερότητα της σχέσης μπορεί επίσης να προκύπτει από το γεγονός ότι αυτοί έχουν αναλάβει κοινές μακροπρόθεσμες νομικές, κοινωνικές ή οικονομικές δεσμεύσεις. Για την χορήγηση της αδείας διαμονής ο σύντροφος Έλληνα ή πολίτη της Ε.Ε. που διαμένει στην Ελλάδα, πρέπει να υποβάλει: Αντίγραφο διαβατηρίου με την ισχύουσα θεώρηση εισόδου, όπου απαιτείται. Βεβαίωση ασφαλιστικού φορέα για την κάλυψη των εξόδων νοσηλείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης Έγγραφα που αποδεικνύουν κοινή κατοικία (π.χ. μισθωτήριο συμβόλαιο, τίτλους κτήσεως ακινήτου, λογαριασμούς). *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr

Μικρή χαλάρωση των capital controls στην Ελλάδα

Μικρή χαλάρωση των capital controls στην Ελλάδα Του Χρήστου Ηλιόπουλου* 20 Μαρτίου 2018 Από το καλοκαίρι του 2015 ισχύουν στην Ελλάδα οι κεφαλαιακοί περιορισμοί (capital controls), που περιορίζουν σημαντικά την οικονομική και συναλλακτική ελευθερία των πολιτών. Κυριότερος περιορισμός είναι εκείνος που απαγορεύει στους δικαιούχους τραπεζικών λογαριασμών να αναλάβουν από την τράπεζά τους όποιο ποσό επιθυμούν, ακόμα και το σύνολο των χρημάτων τους σε μετρητά και τους επιβάλλει μηνιαίο όριο αναλήψεων, το οποίο από 1η Μαρτίου 2018 ανήλθε στο ποσό των 2.300 ευρώ μηνιαίως. Έτερος σημαντικός περιορισμός είναι ότι ο κάτοχος τραπεζικού λογαριασμού δεν μπορεί να στείλει χρήματα από την Ελλάδα στο εξωτερικό, πέραν του ποσού των 2.000 ευρώ ανά δίμηνο. Ωστόσο, εάν κάποιος τα τελευταία δύο περίπου χρόνια έχει καταθέσει μετρητά στον τραπεζικό του λογαριασμό, αλλά και όσα καταθέτει από εδώ και στο εξής, δικαιούται να τα πάρει σε μετρητά άνευ ορίου, δηλαδή ακόμα και όλο το ποσό που έχει καταθέσει (“νέα χρήματα”) χωρίς να περιορίζεται από το όριο των 2.300 ευρώ ανά μήνα. Εξάλλου, όποιος εισάγει στην Ελλάδα χρήματα από το εξωτερικό με τραπεζικό έμβασμα από τράπεζα του εξωτερικού σε τράπεζα στην Ελλάδα, δικαιούται να στείλει όλο το ποσό πάλι στο εξωτερικό, χωρίς τον περιορισμό των 2.000 ευρώ ανά δύο μήνες. Επί παραδείγματι, εάν κάποιος φέρει στην Ελλάδα ένα εκατομμύριο ευρώ από το εξωτερικό, δικαιούται να τα επανεξάγει στο εξωτερικό χωρίς περιορισμό, επειδή κι αυτά θεωρούνται “νέα χρήματα”. Επιτρέπεται επίσης τώρα το άνοιγμα νέου λογαριασμού σε κάθε τράπεζα ανεξαρτήτως του αν αυτός που τώρα τον ανοίγει έχει κωδικό πελάτη στην τράπεζα ή όχι. Μπορεί δηλαδή καθένας κάτοικος Ελλάδος να ανοίξει νέο λογαριασμό χωρίς περιορισμού, όπως μπορούν να προστίθενται και ονόματα συνδικαιούχων σε υφιστάμενους λογαριασμούς. Επιτρέπεται ακόμα και η πρόωρη, μερική ή πλήρης, λήξη των προθεσμιακών καταθέσεων. Για τους κατοίκους Ελλάδος, επιτρέπεται η μεταφορά χαρτονομισμάτων σε ευρώ ή και σε ξένο νόμισμα έως του ποσού των ευρώ δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ή του ισόποσου σε ξένο νόμισμα ανά φυσικό πρόσωπο και ανά ταξίδι στο εξωτερικό. Από τον περιορισμό των 2.300 ευρώ εξαιρούνται οι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, που μπορούν να βγάλουν όσα μετρητά θέλουν εκτός Ελλάδος, εφόσον βεβαίως ποσά πάνω από 10.000 ευρώ τα δηλώνουν στο τελωνείο καί μπορούν να δικαιολογήσουν την προέλευση μεγαλυτέρων ποσών που παίρνουν μαζί τους κατά το ταξείδι τους εκτός Ελλάδος. Τέλος, συνταξιούχοι κάτοικοι εξωτερικού που λαμβάνουν σύνταξη από ασφαλιστικό ταμείο της Ελλάδος δικαιούνται να λαμβάνουν την σύνταξή τους στο εξωτερικό, στην χώρα όπου διαμένουν, εφόσον την λάμβαναν έως 28-6-2015 ή άρχισαν να την λαμβάνουν μετά τις 22-7-16. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr

Planning ahead for the Greek citizenship

Planning ahead for the Greek citizenship By Christos ILIOPOULOS* 6 March 2018 You are of Greek origin and you are thinking of pursuing, at some point in time, the Greek citizenship. You know that you base your claim on one or more ancestors, like one parent, or both parents, or one grandparent, or more grandparents, or even on a great grandparent. You are also aware of name differences which have resulted from the long adventure of your ancestor, starting from Greece and ending up in another country, the USA, Canada, Australia, Argentina, South Africa and so on. You know or you suspect that your mother was born in Greece as Chryssanthi, but she was married in Australia as Chryssa. And when she gave birth to you, her name is registered in your birth certificate as Christine. Your grandfather may have been born in Greece as Georgios Stasinopoulos, but when he was married in the USA, or in his naturalization certificate his name was recorded as George (which is OK, no problem with Georgios) Stacy. Stories like that are numerous in the files of the Greek Consulates, the Greek administration and in lawyers’ offices in Greece, working on citizenship cases. Before you apply for your Greek citizenship, you must know that at some point during the application process, you will have to prove that Chryssanthi, who was your mother’s name when born in Greece, Chryssa, which is her name when she married in Australia, and Christine, which is her name in your birth certificate, all belong to the same person. You will have to prove that Georgios Stasinopoulos, born in Greece, and George Stacy, married in the USA, was or is the same person. Proving facts like these is not always easy. In fact, in most cases it may be the single most important problem in the pursuit of the Greek citizenship. In many cases, the application can’t make progress and the effort essentially is doomed, if we can’t prove that Ioannis Kostopoulos and John Kostas was the same person, despite having a perfect line of marriage and birth certificates. The Greek administration and the Consulates require stringent conditions in order to issue the much wanted Certificate of Identification or Pistopiitiko Taftoprossipias, which clears the path towards citizenship. The Consulates in similar cases, require that the applicant has photo identification documents with both versions of the name of the same person. For instance, the Consulate wants to see documents which have a photo attached to them (old or present passports, identification cards, drivers’ licenses etc.) which state all versions of the name. They want the present applicant to have a photo id document of the ancestor with the name Ioannis Kostopoulos, as it was the official name in Greece (old Greek passport, or army document, always with a photo). And at the same time, to have another photo id document, which states the other version of the name of the same person, which is John Kostas, in a US passport, or driver’s license etc. It is understood that most applicants can’t find photo id documents with both versions of the name. They may have a photo id of the ancestor with his name in the country where the ancestor arrived and lived the rest of his life, (naturalization certificate, passport, driver’s license) but it is much more difficult and rare to have similar photo id documents from Greece, with the name as it was in Greek. This article aims at alerting would – be applicants for the Greek citizenship to better prepare now for the application process and essentially take advantage of the present time conditions in securing evidence and documents which may not be available later. The ancestor may be in life today, which allows us to get valuable information and possibly documents from him/her or from sources he may be in a position to point to, while a few years down the road the ancestor may no longer be with us, and finding a photo id of him may be more difficult or even impossible. So, everyone thinking of filing for the Greek citizenship based on a Greek parent, grandparent, or even great grandparent, apart from securing the most important documents, which are the ancestor’s birth certificate from Greece and all marriage and birth certificates from that time until the birth of the applicant, must also have in mind that in many cases the names of the ancestor and his issue are stated in different versions from one certificate to the other. In most cases Georgios and George, Ioannis and John and Vassilios and Basil do not need identification certificates, because an experienced and knowledgeable translator can harmonize the names in the translations which are filed for registration with the Greek administration. But more different versions of the name of the same person may call for the identification certificate in order the applicant to succeed in obtaining the Greek passport. And in those cases, securing the right documents and information from our ancestor today may make the difference tomorrow. . *Christos ILIOPOULOS, attorney at the Supreme Court of Greece , LL.M. www.greekadvocate.eu e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

Τα Βασικά Έγγραφα για Κληρονομιά στην Ελλάδα

Τα Βασικά Έγγραφα για Κληρονομιά στην Ελλάδα Του Χρήστου Ηλιόπουλου* 24 Φεβρουαρίου 2018 Κληρονόμοι που ζουν εκτός Ελλάδος έχουν συχνά την ανάγκη να ρυθμίσουν κληρονομικές τους υποθέσεις στην Ελλάδα, επειδή ένας συγγενής τους απεβίωσε, στο εξωτερικό ή στην Ελλάδα και άφησε περιουσία στην Πατρίδα. Σε πολλές περιπτώσεις, ο θανών ζούσε στην Αυστραλία, στις ΗΠΑ, τον Καναδά ή σε κάποια άλλη χώρα του κόσμου, αλλά είχε ακίνητα, ή τραπεζικούς λογαριασμούς και άλλα περιουσιακά στοιχεία (θυρίδα στην τράπεζα, αυτοκίνητο, κινητά αξίας όπως κοσμήματα, πίνακες κ.α.) στην Ελλάδα. Ο δικηγόρος που θα αναλάβει να ολοκληρώσει όλες τις διαδικασίες στην Ελλάδα για την διακρίβωση των περιουσιακών στοιχείων και την απόδοσή τους στον ή στους κληρονόμους, θα χρειασθεί πρωτίστως την ληξιαρχική πράξη θανάτου και αν αυτή είναι από χώρα που δεν έχει την Αποστίλλη, πρέπει να την λάβει είτε ως αντίγραφο της ληξιαρχικής πράξης που έχει συνταχθεί στο Προξενείο, είτε ως επικυρωμένο αντίγραφο της πράξεως που εκδόθηκε από τις αρχές της χώρας του εξωτερικού, επικυρωμένο από το Προξενείο. Η πράξη αυτή θα μεταφρασθεί επισήμως στην ελληνική γλώσσα (κατά προτίμηση από δικηγόρο που γνωρίζει την νομική ορολογία και τις διαδικασίες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου στην Ελλάδα και όχι από απλό μεταφραστή) και θα εγγραφεί στο Ειδικό Ληξιαρχείο στην Αθήνα, εφόσον ο θανών ή η θανούσα ήταν εγγεγραμμένοι σε Δήμο στην Ελλάδα. Ακολούθως, πρέπει να εκδοθεί το Πιστοποιητικό Εγγυτέρων Συγγενών (ή Πλησιεστέρων Συγγενών), από τον Δήμο όπου ήταν εγγεγραμμένος ο θανών στην Ελλάδα. Για την έκδοσή του πρέπει είτε στην οικογενειακή μερίδα του θανόντος στον Δήμο στην Ελλάδα να έχουν εγγραφεί οι πλησιέστεροι συγγενείς, δηλ. να ήταν γραμμένος ο γάμος του που έκανε στο εξωτερικό και η γέννηση των παιδιών του, είτε να γίνει μία υπεύθυνη δήλωση (στην Ελλάδα ή και στο εξωτερικό) δύο μαρτύρων, που θα αναφέρουν ποιοί είναι οι πλησιέστεροι συγγενείς. Ο Δήμος μπορεί να ζητήσει να εγγραφούν τώρα στο Ειδικό Ληξιαρχείο και μετά στο Δημοτολόγιο ο γάμος του θανόντος και η γέννηση των παιδιών του στο εξωτερικό, οπότε πρέπει να πάρουμε τα πιστοποιητικά αυτά από την χώρα του εξωτερικού, να επικυρωθούν από το Προξενείο και να μεταφρασθούν στην Ελλάδα (πάλι κατά προτίμηση από εξειδικευμένο νομικό μεταφραστή). Εάν ο θανών δεν ήταν επισήμως Έλλην πολίτης, διότι ήταν επί παραδείγματι Έλλην στην καταγωγή και στην εθνότητα, αλλά είχε γεννηθεί εκτός Ελληνικής Επικρατείας, π.χ. στην Κωνσταντινούπολη, στην Ρουμανία, στην Αίγυπτο ή αλλού, δεν μπορεί να εκδοθεί από τον Δήμο στην Ελλάδα πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών, αλλά θα περιορισθούμε στις δύο υπεύθυνες δηλώσεις ή ένορκες βεβαιώσεις, που θα υποβληθούν στην εφορία και στον συμβολαιογράφο και θα αποδεικνύουν ποιοί είναι οι πλησιέστεροι συγγενείς. Πολύ σημαντικό έργο είναι ο προσδιορισμός, η περιγραφή και η εκτίμηση των κληρονομιαίων στοιχείων, ειδικά των ακινήτων, αλλά και των τυχόν τραπεζικών λογαριασμών στην Ελλάδα, ώστε να δηλωθούν στην εφορία. Η προθεσμία είναι έξι μήνες από τον θάνατο ή από την δημοσίευση της διαθήκης, αλλά αν ο κληρονομούμενος απεβίωσε εκτός Ελλάδος ή ο κληρονόμος ζει εκτός Ελλάδος, η προθεσμία είναι δώδεκα μήνες. Εάν κάποιος θέλει να αποποιηθεί της κληρονομίας, είτε διότι επιθυμεί να προσαυξηθεί το μερίδιο των άλλων συγκληρονόμων, είτε διότι η κληρονομία έχει χρέη, η προθεσμία για τους κατοίκους Ελλάδος είναι τέσσερις μήνες, ενώ εάν πρόκειται για κληρονόμους κατοίκους εξωτερικού, η προθεσμία είναι δώδεκα μήνες. Μετά την πάροδο της προθεσμίας για αποποίηση, ο κληρονόμος θεωρείται ότι έχει αποδεχθεί την κληρονομία και δεν μπορεί να την αποποιηθεί. Για τις υπόλοιπες διαδικασίες όπως για το τι συμβαίνει με την διαθήκη, εφόσον υπάρχει στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, αλλά και για τον φόρο κληρονομίας θα αναφερθούμε σε επόμενο σημείωμά μας. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu bm-bioxoi@otenet.gr