Tuesday, August 19, 2008

Καταδολίευση δανειστών με γονική παροχή του Χρήστου Ηλιόπουλου

Ο νόμος στην Ελλάδα ορίζει ότι όταν κάποιος οφείλει χρήματα (οφειλέτης) σε κάποιον άλλον (δανειστή), ο οφειλέτης δεν μπορεί να πωλήσει ή γενικώς να μεταβιβάσει περιουσιακά του στοιχεία σε τρίτους με σκοπό να αποφύγει την κατάσχεση της περιουσίας του από τον δανειστή του και εάν το κάνει, η μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί από το δικαστήριο.
Τί γίνεται όμως στην περίπτωση που ο οφειλέτης δεν πωλήσει το ακίνητό του σε έναν τρίτο, ξένο, οπότε θα προκύπτει δόλος αποφυγής του δανειστή του, αλλά μεταβιβάσει ακίνητο από την περιουσία του στα παιδιά του λόγω γονικής παροχής; Θεωρείται και αυτή η μεταβίβαση (γονική παροχή) καταδολίευση δανειστών, ή μήπως όχι, αφού γίνεται από ηθικό καθήκον για να βοηθήσει τα παιδιά του και όχι για να εξαπατήσει τους δανειστές του;
Η απάντηση που έδωσε το Εφετείο Πατρών είναι ότι και η μεταβίβαση με γονική παροχή από τον οφειλέτη προς τα ανήλικα τέκνα του θεωρείται καταδολίευση δανειστών και πρέπει να ακυρωθεί. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο οφειλέτης πρώτα πρέπει να πληρώσει τις νομικές υποχρεώσεις του και μετά να καλύψει τα ηθικά καθήκοντά του.
Με την υπ΄αριθ. 906/2005 απόφασή του το Εφετείο Πατρών κλήθηκε να κρίνει υπόθεση, στην οποία ο οφειλέτης είχε συνάψει σύμβαση αλληλόχρεου λογαριασμού ως εγγυητής για πίστωση που έλαβε η ομόρρυθμη εταιρεία στην οποία εταίρος ήταν αυτός και η σύζυγός του. Η τράπεζα έθεσε στην διάθεση της εταιρείας ένα χρηματικό ποσό ως πίστωση, που χρησιμοποίησε η εταιρεία για την εμπορία της.
Αργότερα, ο αλληλόχρεος λογαριασμός έκλεισε, με χρεωστικό υπόλοιπο 41 εκατομμύρια δρχ., τα οποία έπρεπε να καταβάλει στην τράπεζα η εταιρεία, άλλως οι εταίροι, δηλ. ο οφειλέτης με την σύζυγό του.
Το μόνο περιουσιακό στοιχείο που είχαν στο όνομά τους οι δύο σύζυγοι – οφειλέτες ήταν ένα ακίνητο στην Ηλεία. Με δύο συμβόλαια γονικής παροχής οι δύο σύζυγοι μεταβίβασαν το ακίνητό τους αυτό στα δύο ανήλικα παιδιά τους, με γονική παροχή. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η τράπεζα δεν μπορούσε να εξεύρει άλλα περιουσιακά στοιχεία στο όνομα των οφειλετών για να ικανοποιήσει την αξίωσή της από τα 41.000.000 δρχ. που είχε δανείσει στην εταιρεία τους.
Το επόμενο βήμα της τράπεζας ήταν να κινηθεί δικαστικώς κατά των δύο συζύγων με αγωγή, διά της οποίας ζητούσε από το δικαστήριο να ακυρώσει τις δύο πράξεις γονικής παροχής του ακινήτου, ώστε να επανέλθει αυτό στην κυριότητα των δύο συζύγων – οφειλετών και στη συνέχεια δια της κατασχέσεως και του πλειστηριασμού η τράπεζα να λάβει τμήμα των χρημάτων της.
Οι δύο σύζυγοι ισχυρίσθηκαν στο δικαστήριο ότι δεν εξαπάτησαν την τράπεζα με την μεταβίβαση του περιουσιακού τους στοιχείου στα παιδιά τους, αλλά απλώς εκπλήρωσαν την ηθική υποχρέωσή τους προς αυτά με γονική παροχή. Τόσο το Πρωτοδικείο Αμαλιάδος όσο και το Εφετείο Πατρών δεν δέχθηκαν τον ισχυρισμό αυτόν των γονέων – οφειλετών, διότι έκριναν ότι οι γονείς πρώτα έπρεπε να ρυθμίσουν τη νομική τους υποχρέωση έναντι του δανειστή τους από την άσκηση της εμπορίας τους και μετά να επιμεληθούν της ηθικής υποχρεώσεως τους έναντι των τέκνων τους.
Εξάλλου, είπε το δικαστήριο, τα παιδιά ήταν ανήλικα κατά τον χρόνο που έγιναν οι δύο πράξεις γονικής παροχής και αυτά δεν εδύναντο να γνωρίζουν ότι με την γονική παροχή θίγονται τα δικαιώματα της τράπεζας. Αντιθέτως, οι γονείς, που ήταν οι αντιπρόσωποι των ανηλίκων τέκνων τους, γνώριζαν πολύ καλά όταν έκαναν την γονική παροχή ότι οφείλουν χρήματα στην τράπεζα και προέβησαν στην γονική παροχή με σκοπό να στερήσουν την τράπεζα από την ικανοποίηση των αξιώσεώς της.
Με το σκεπτικό αυτό το Εφετείο Πατρών απέρριψε την έφεση των γονέων – οφειλετών και επεκύρωσε την πρωτόδικο απόφαση, διά της οποίας ακυρώνονταν οι δύο πράξεις γονικής παροχής και το ακίνητο επέστρεφε στην κυριότητα των γονένων – οφειλετών, ώστε να μπορέσει η τράπεζα να ασκήσει την αξίωσή της από το δάνειο που τους είχε καταβάλει και που δεν είχαν αποπληρώσει.

Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,
Master of Laws.
e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

Wednesday, August 6, 2008

Παραδείγματα δηλώσεως Κτηματολογίου του Χρήστου Ηλιόπουλου

Όλοι όσοι διαθέτουν ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα πρέπει να γνωρίζουν ότι, εάν διαμένουν στην Ελλάδα, έχουν προθεσμία μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2008 για να δηλώσουν τα ακίνητά τους στο Κτηματολόγιο. Εάν διαμένουν μονίμως εκτός Ελλάδος, τότε η προθεσμία είναι μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2008.
Μέχρι σήμερα δεν έχει ανακοινωθεί από το Υπουργείο ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. κάποια παράταση στις ανωτέρω προθεσμίες, αν και γνωρίζοντας την ελληνική πραγματικότητα, η παράταση πρέπει να θεωρείται πολύ πιθανή, δεδομένου ότι μόνο περί το 15% των ακινήτων έχουν δηλωθεί από τα μέσα Ιουνίου 2008 μέχρι σήμερα.
Τα είδη της κυριότητας, νομής και κατοχής ακινήτων στην Ελλάδα είναι πολλά και συχνά χρειάζεται ειδικός για να συμπληρώσει την δήλωση. Υπάρχουν όμως και κάποιες πιο συχνές περιπτώσεις ακινήτων που καλύπτουν ένα μεγάλο αριθμό ιδιοκτητών, στις οποίες η δήλωση του Κτηματολογίου μπορεί να περιγραφεί ως εξής:
Παράδειγμα 1. Ο ιδιοκτήτης αγόρασε το οικόπεδο και μετά έχτισε μονοκατοικία. Η δήλωση θα περιλαμβάνει την διεύθυνση του οικοπέδου (πόλη/χωριό, νομό, ταχυδρομικό κώδικα) και ενδεχομένως τοπογραφικό διάγραμμα, εάν το οικόπεδο με την μονοκατοικία είναι εκτός σχεδίου πόλεως. Θα δηλωθούν τα τετραγωνικά μέτρα του οικοπέδου, καθώς και τα τετραγωνικά μέτρα της μονοκατοικίας, όπως και ο αριθμός του συμβολαίου με το οποίο αγοράσθηκε το οικόπεδο, το όνομα του συμβολαιογράφου που συνέταξε το συμβόλαιο αγοράς του οικοπέδου, καθώς και πιστοποιητικό μεταγραφής του συμβολαίου από το υποθηκοφυλακείο, εάν είναι δυνατόν.
Παράδειγμα 2. Δύο αδέλφια αγοράζουν ή κληρονομούν οικόπεδο επί του οποίου χτίζουν δύο μονοκατοικίες, μία για καθένα αδελφό. Εάν δεν έχουν κάνει σύσταση οριζοντίου ιδιοκτησίας σε συμβολαιογράφο, τότε καθένας από τα δύο αδέλφια θα κάνει ξεχωριστή δήλωση, στην οποία θα γράφει ότι έχει το 50% εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου, καθώς και το 50% και των δύο σπιτιών, δηλ. καθένας τους θα δηλώσει και τα δύο σπίτια.
Εάν όμως έχουν κάνει σύσταση οριζοντίου ιδιοκτησίας, τότε ο κάθε αδελφός θα δηλώσει ότι έχει το 50% του οικοπέδου, και το 100% της μίας μονοκατοικίας.
Παράδειγμα 3. Ο ιδιοκτήτης διαμερίσματος πολυκατοικίας θα το δηλώσει με τα τετραγωνικά του διαμερίσματος, καθώς και το συμβόλαιο αγοράς του, τον όροφο του διαμερίσματος και την διεύθυνση του ακινήτου. Εάν έχει και αποθήκη, που έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας στην πολυκατοικία, τότε θα δηλώσει ως ξεχωριστό δικαίωμα και την αποθήκη, για την οποία όμως θα πληρώσει στο Κτηματολόγιο (μέσω τραπέζης) 20 ευρώ, ενώ για το διαμέρισμα θα πληρώσει 35 ευρώ.
Παράδειγμα 4. Ιδιοκτήτης οκτώ αγροτεμαχίων, δηλ. κτημάτων εκτός σχεδίου, θα πρέπει στην δήλωση να γράψει και τα οκτώ αγροτεμάχια, το καθένα με τα τετραγωνικά του και το συμβόλαιο κτήσεώς τους, είτε με αγορά, είτε με αποδοχή κληρονομίας, είτε με δωρεά κλπ. Σημειώνεται όμως ότι δεν θα πληρώσει στο Κτηματολόγιο 8 Χ 35 ευρώ = 280 ευρώ, αλλά μόνο για τα δύο πρώτα αγροτεμάχια, ήτοι θα πληρώσει 2 Χ 35 = 70 ευρώ. Για τα αγροτεμάχια χρειάζεται και τοπογραφικό, παλαιό ή καινούργιο, που να απεικονίζει την θέση κάθε αγροτεμαχίου, ώστε να είναι δυνατός ο εντοπισμός του ακινήτου από τις αεροφωτογραφίες.
Παράδειγμα 5. Επτά αδέλφια έχουν κληρονομήσει μαζί με την μητέρα τους ένα οικόπεδο. Όλοι τους έχουν από ένα εξ αδιαιρέτου μερίδιο του οικοπέδου. Θα πρέπει να υποβάλουν ο καθένας τους ξεχωριστή δήλωση στο Κτηματολόγιο, με το ποσοστό συνιδιοκτησίας εκάστου και το συμβόλαιο αποδοχής κληρονομίας. Το πιστοποιητικό μεταγραφής από το υποθηκοφυλακείο βοηθάει, εάν υπάρχει, δεν είναι όμως υποχρεωτικό.
Παράδειγμα 6. Τρία παιδιά μαζί με τον πατέρα τους κληρονόμησαν από την μητέρα τους μία μονοκατοικία με το οικόπεδό της. Δεν έχουν όμως ακόμα υπογράψει αποδοχή κληρονομίας σε συμβολαιογράφο, ούτε έχουν εκδώσει κληρονομητήριο από το Δικαστήριο. Πώς θα δηλώσουν το κληρονομικό μερίδιό τους στο Κτηματολόγιο, αφού ακόμα δεν έχουν επίσημο τίτλο;
Κατ’ αρχάς πρέπει να προσπαθήσουν να κάνουν τώρα αποδοχή κληρονομίας. Εάν μένουν στο εξωτερικό, έχουν προθεσμία μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 2008, ενώ είναι πολύ πιθανό να δοθεί και παράταση. Εάν δεν προλαβαίνουν να το κάνουν, τότε πρέπει να δηλώσουν στο Κτηματολόγιο το ποσοστό που καθένας τους κληρονομεί, τον τίτλο (συμβόλαιο) κτήσεως του ακινήτου που είχε η μητέρα τους, καθώς και να υποβάλουν πιστοποιητικό περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης της μητρός τους, ή αντίγραφο της διαθήκης, εάν υπάρχει, ληξιαρχική πράξη θανάτου, καθώς και πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών που θα εκδοθεί από τον Δήμο όπου ήταν γεννημένη/εγγεγραμμένη η μητέρα τους.
Εάν η μητέρα δεν ήταν γραμμένη σε Δήμο στην Ελλάδα, διότι π.χ. ήταν Ελληνίδα, αλλά γεννημένη στη Ρουμανία, ή στην Κωνσταντινούπολή, ή στην Ίμβρο, ή στις ΗΠΑ/Καναδά/Αυστραλία, τότε αντί για πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών, υποβάλλεται μόνο η υπεύθυνη δήλωση δύο μαρτύρων που βεβαιώνουν ποιούς συγγενείς άφησε η θανούσα μητέρα.
Τα κληρονομιαία ακίνητα θα καταγραφούν μεν από το Κτηματολόγιο, αλλά θα υπάρχει η ένδειξη ότι εκκρεμεί η αποδοχή κληρονομίας, που οι κληρονόμοι πρέπει να υπογράψουν το γρηγορώτερο δυνατόν και να την υποβάλουν συμπληρωματικώς στο Κτηματολόγιο, ώστε το εξ αδιαιρέτου δικαίωμα εκάστου κληρονόμου (τρία παιδιά και ο πατέρας τους) επί της μονοκατοικίας και του οικοπέδου να γίνει οριστικό.


Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,
Master of Laws.
e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

Tuesday, July 22, 2008

Το Δικαίωμα προσφυγής στη Δικαιοσύνη

Του Χρήστου Ηλιόπουλου


Ένα από τα βασικά άρθρα του Συντάγματος της Ελλάδος είναι το άρθρο 20, το οποίο προστατεύει το δικαίωμα κάθε Έλληνα πολίτη, αλλά και κάθε προσώπου που βρίσκεται νομίμως στην Ελλάδα, να προσφεύγει σε ανεξάρτητα και αμερόληπτα δικαστήρια, εάν πιστεύει ότι αδικείται από κάποιον. Το άρθρο 20 παρ. 1 ορίζει ότι: «Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ’ αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει».
Ανεξάρτητο δικαστήριο σημαίνει ότι οι δικαστές που το αποτελούν δεν εξαρτώνται από την εκτελεστική εξουσία και είναι ελεύθεροι να ακούσουν τον προσφεύγοντα, αλλά και τον αντίδικό του, να διαβάσουν τα έγγραφα και τις αποδείξεις που αυτοί προσκομίζουν και να εκδώσουν απόφαση σύμφωνα με την συνείδησή τους.
Εάν κάποιος οφείλει στο κράτος, επί παραδείγματι στην εφορία, το κράτος πρέπει απαραιτήτως να ειδοποιήσει τον φορολογούμενο οφειλέτη για το ύψος της οφειλής, την αιτία από την οποία αυτή προέρχεται και τον τρόπο και χρόνο πληρωμής. Μόνον αφού το κράτος εκπληρώσει αυτές τις υποχρεώσεις του και εφόσον παράσχει στον οφειλέτη επαρκή προθεσμία για γνώση της υποθέσεως, υποβολή τυχόν ενστάσεως ή αντιρρήσεων γενικώς και μετά την πάροδο της προθεσμίας αυτής, μπορεί το κράτος να προβεί σε λήψη επαχθών μέτρων κατά του οφειλέτη, που μπορεί να φθάσουν μέχρι και την αναγκαστική εκτέλεση εις βάρος ακινήτου περιουσίας του.
Εάν το κράτος, μέσω των υπηρεσιών του, δεν ενημερώσει πρώτα τον οφειλέτη για την οφειλή, με τρόπο που να μπορεί να αποδειχθεί, π.χ. με αποστολή συστημένης επιστολής, ή με επίδοση της ειδοποιήσεως με δικαστικό επιμελητή ή αστυνομικό όργανο, τότε κάθε απόπειρα κατάσχεσης του ακινήτου του οφειλέτη θα κηρυχθεί άκυρη ως αντισυνταγματική από τα δικαστήρια.
Στην υπόθεση όπου εξεδόθη η υπ΄αριθ. 3820/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, μία γυναίκα άσκησε ασφαλιστικά μέτρα κατά της αναγκαστικής εκτελέσεως ενός ακινήτου της από την εφορία, επειδή όπως υποστήριζε το κράτος, δηλ. η Δ.Ο.Υ. (Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία), δεν την είχε ειδοποιήσει για την οφειλή της.
Πράγματι, από την ένορκη εξέταση του μάρτυρα στο δικαστήριο προέκυψε ότι ενώ η Δ.Ο.Υ. βεβαίωσε τα χρέη της αιτούσης, ποσού 218.000 ευρώ προς το Δημόσιο από κατάπτωση εγγυήσεων, στην συνέχεια το Δημόσιο προέβη σε κατάσχεση του ακινήτου της οφειλέτιδος χωρίς να της στείλει κάποια ειδοποίηση, προκειμένη αυτή να λάβει γνώση του χρέους της και να φροντίσει για την εξόφληση ή έστω την έγκυρη ρύθμισή του και να αποφύγει την κατάσχεση της περιουσίας της.
Ο δικαστής έκρινε ότι η παράλειψη αυτή εκ μέρους του Δημοσίου να την ενημερώσει για την οφειλή της, προ της κατασχέσεως της παριουσίας της, στέρησε από την οφειλέτη το συνταγματικώς προστατευόμενο δικαίωμά της στην έγκαιρη και δραστική προσφυγή της στη δικαιοσύνη (άρθρο 20 του Συντάγματος). Άρα η κατάσχεση του ακινήτου της από το Δημόσιο κρίθηκε από το Δικαστήριο άκυρη και απαράδεκτη.
Επειδή ο δικαστής έκρινε ότι η πραγματοποίηση του πλειστηριασμού του ακινήτου της αιτούσης θα της προκαλούσε ανεπανόρθωτη βλάβη, αφού αυτή θα έχανε οριστικώς το σπίτι της, ανέστειλε, δηλ. σταμάτησε την διαδικασία του πλειστηριασμού, ώστε ένα άλλο δικαστήριο, στο οποίο εκκρεμεί η υπόθεση, να μελετήσει καλύτερα την υπόθεση και να κρίνει εάν ο πλειστηριασμός θα ακυρωθεί οριστικώς ή όχι.


Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,
Master of Laws.
e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

Friday, July 11, 2008

Έκδοση επιταγής δι' αντιπροσώπου του Χρήστου Ηλιόπουλου

Οι επιταγή είναι ένα μέσο πληρωμής που χρησιμοποιείται με τον ίδιο ή παρόμοιο τρόπο σε πολλές χώρες. Στην Ελλάδα βεβαίως έχουμε και την πρωτοτυπία των μεταχρονολογημένων επιταγών, δηλ. επιταγών που δεν φέρουν ημερομηνία εκδόσεως την πραγματική ημέρα, που υπογράφονται από τον εκδότη τους, αλλά φέρουν ημερομηνία από το ...μέλλον. Πρόκειται για μετατροπή της επιταγής από μέσο πληρωμής σε μέσο πιστώσεως. Ο εκδότης που πρέπει να καταβάλει σε κάποιον άλλο (τον κομιστή της επιταγής) ένα χρηματικό ποσό σήμερα, συμφωνεί ότι θα του το καταβάλει σε δέκα μήνες από σήμερα και του υπογράψει μεταχρονολογημένη επιταγή με ημερομηνία δέκα μήνες από σήμερα!
Ένα άλλο ζήτημα που αφορά στην έκδοση μίας επιταγής είναι η γνησιότητα ή μη της υπογραφής του εκδότη. Πολύ συχνά γίνονται δίκες στα δικαστήρια, στις οποίες κάποιος που φέρεται να έχει υπογράψει μία επιταγή, αρνείται ότι το έχει πράξει, ισχυριζόμενος ότι η υπογραφή στην επιταγή δεν έχει τεθεί από αυτόν, αλλά από κάποιον άλλον, που την έχει πλαστογραφήσει.
Το ζήτημα της αποδείξεως της πλαστότητος ή μη μίας υπογραφής που έχει τεθεί σε επιταγή λύεται συχνά από γραφολόγο, που εξετάζει δείγματα γραφής του φερομένου ως εκδότη, αλλά και άλλων συμμετεχόντων στην δίκη και αποφαίνεται ποιός έχει θέσει την υπογραφή στην επιταγή.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το θέμα όχι της πλαστότητας ή μη μίας επιταγής, αλλά το εάν η υπογραφή και η έκδοση μίας επιταγής έγινε με την έγκριση του φερόμενου ως εκδότη. Πρέπει να ξεκαθαρισθεί ότι στην Ελλάδα μία επιταγή, κατ’ εξαίρεση, μπορεί να εκδοθεί εγκύρως από κάποιον, που επί παραδείγματι λέγεται Γεώργιος Ελληνιάδης, παρά το γεγονός ότι αυτός δεν την έχει υπογράψει ποτέ του!
Αυτό γίνεται με την διαδικασία της εξουσιοδοτήσεως ενός αντιπροσώπου να υπογράψει εκείνος την επιταγή, στο όνομα όμως του εντολέως. Στο υποθετικό παράδειγμά μας, ο Γεώργιος Ελληνιάδης, που διατηρεί εμπορικό κατάστημα στην Αθήνα, βρίσκεται σε ταξείδι στην Κρήτη. Στην Αθήνα, ο υπάλληλος του Ελληνιάδη, του τηλεφωνεί ότι πρέπει στο μαγαζί να υπογραφεί μία επιταγή προς έναν προμηθευτή.
Ο Ελληνιάδης δεν μπορεί να υπογράψει, διότι βρίσκεται στην Κρήτη. Δίνει όμως σαφείς οδηγίες και εντολή στον υπάλληλό του στην Αθήνα, να υπογράψει εκείνος, δηλ. ο υπάλληλος, μία επιταγή, με το όνομα όμως εκδότη Ελληνιάδης. Η υπογραφή που θέτει στην επιταγή ο υπάλληλος δεν ενδιαφέρει εάν είναι του υπαλλήλου ή του Ελληνιάδη (κατ’ απομίμηση). Αυτό που ενδιαφέρει είναι ότι στην θέση του εκδότη της επιταγής τίθεται το όνομα Γεώργιος Ελληνιάδης και από κάτω μία υπογραφή.
Από εκεί και πέρα, όλα είναι θέμα αποδείξεως. Εάν ο Ελληνιάδης παραδεχθεί ότι, ευρισκόμενος στην Κρήτη, έδωσε προφορικώς ρητή εντολή στον υπάλληλό του στην Αθήνα να υπογράψει στο όνομα Ελληνιάδης, τότε η επιταγή είναι γνήσια του Ελληνιάδη και ο Ελληνιάδης πρέπει να την πληρώσει, δηλ. να έχει επαρκές υπόλοιπο στην τράπεζα, όταν ο κομιστής της επιταγής την παρουσιάσει για πληρωμή.
Εάν, αντιθέτως, ο Ελληνιάδης αρνηθεί ότι είναι δική του η επιταγή και υποστηρίξει ότι ποτέ δεν την υπέγραψε αυτός με το χέρι του και άρα είναι πλαστογραφημένη από τον υπάλληλό του, τότε θα πρέπει ο υπάλληλος να αποδείξει ότι ναι μεν ο Ελληνιάδης δεν υπέγραψε ιδιοχείρως την επιταγή, του έδωσε ωστόσο σαφή και ρητή εντολή στο τηλέφωνο να την υπογράψει εκείνος (ο υπάλληλος) στο όνομα του Ελληνιάδη και άρα εκδότης και οφειλέτης της επιταγής είναι ο Ελληνιάδης.
Ο Άρειος Πάγος στην υπ’ αριθ. 1723/2007 απόφασή του έκρινε ότι « ... για να είναι έγκυρη η επιταγή πρέπει να περιέχει, μεταξύ άλλων, την υπογραφή του εκδότη. Επί εκδόσεως επιταγής με αντιπροσώπευση ... ο αντιπρόσωπος επιχειρεί τη δικαιοπραξία της εκδόσεως αντί του αντιπροσωπευομένου, στο όνομά του, υπογράφοντας τον τίτλο είτε με τη δική του υπογραφή, είτε με την υπογραφή του αντιπροσωπευομένου, ο οποίος (αντιπροσωπευόμενος) και είναι το υποκείμενο της δικαιοπραξίας της εκδόσεως της επιταγής, ήτοι ο εκδότης της επιταγής, και δεσμεύεται από αυτή».
Η υπόθεση αφορούσε μία γυναίκα που κρίθηκε από τον Άρειο Πάγο ότι ήταν εκδότρια των επιταγών και δεσμευόταν από αυτές, έστω κι αν δεν τις είχε υπογράψει με το ίδιο της το χέρι, αφού οι επιταγές είχαν υπογραφεί από τον πατέρα της μεν, αλλά κατόπιν εντολής και εξουσιοδοτήσεως της κόρης.


Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,
Master of Laws.
e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

Sunday, June 29, 2008

Οι νέες περιοχές του Κτηματολογίου του Χρήστου Ηλιόπουλου

Μέχρι 30 Σεπτεμβρίου όλοι οι κάτοικοι Ελλάδος, ήτοι αλλοδαποί και Έλληνες πολίτες, που έχουν ακίνητη περιουσία στις κάτωθι περιοχές, θα πρέπει να την δηλώσουν στο Κτηματολόγιο. Όσοι έχουν περιουσία στις περιοχές αυτές, που τώρα μπαίνουν στο Κτηματολόγιο και είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, δηλ. ομογενείς Έλληνες που ζουν εκτός Ελλάδος αλλά και αλλοδαποί που ζουν στο εξωτερικό, έχουν προθεσμία μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2008.

Οι 107 νέες περιοχές που κηρύχθηκαν προς κτηματογράφηση είναι οι εξής (Όλες οι περιοχές αφορούν Δήμους, εκτός από εκείνες, στις οποίες αναφέρεται ειδικώς ότι πρόκειται για Κοινότητα):
ΝΟΜΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ:
Δήμοι ΑΘΗΝΑΙΩΝ, ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ, ΑΙΓΑΛΕΩ, ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ, ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ, ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΛΥΚΟΒΡΥΣΕΩΣ, ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ, ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ, ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ, ΝΕΑΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ, ΠΑΠΑΓΟΥ, ΠΕΥΚΗΣ, ΨΥΧΙΚΟΥ, ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ, ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ, ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ, ΖΕΦΥΡΙΟΥ, ΘΡΑΚΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ, ΙΛΙΟΥ, ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ, Κοινότητα ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ, ΜΑΝΔΡΑΣ, ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΦΥΛΗΣ, ΧΑΙΔΑΡΙΟΥ, ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ, Κοινότητα ΑΝΘΟΥΣΗΣ, ΑΝΟΙΞΕΩΣ, ΔΙΟΝΥΣΟΥ, ΔΡΟΣΙΑΣ, ΕΚΑΛΗΣ, ΚΗΦΙΣΙΑΣ, ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ, ΝΕΑΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ, ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ, ΝΕΑΣ ΠΕΝΤΕΛΗΣ, ΠΑΛΛΗΝΗΣ, ΠΕΝΤΕΛΗΣ, Κοινότητα ΠΙΚΕΡΜΙΟΥ, ΡΑΦΗΝΑΣ, Κοινότητα ΡΟΔΟΠΟΛΕΩΣ, (ΜΠΑΛΑΣ), Κοινότητα ΣΤΑΜΑΤΑΣ, ΑΛΙΜΟΥ, ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΔΑΦΝΗΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΜΟΣΧΑΤΟΥ, ΤΑΥΡΟΥ, ΥΜΗΤΤΟΥ, ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ, Κοινότητα ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΑΝΑΒΥΣΟΥ, ΒΑΡΗΣ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ, ΚΑΛΥΒΙΩΝ – ΘΟΡΙΚΟΥ, ΚΕΡΑΤΕΑΣ, Κοινότητα ΚΟΥΒΑΡΑ, ΚΡΩΠΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ, ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, Κοινότητα ΠΑΛΑΙΑΣ ΦΩΚΑΙΑΣ, Κοινότητα ΣΑΡΩΝΙΔΟΣ, ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

ΝΟΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Δήμος ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΑΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ, ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ, ΕΥΟΣΜΟΥ, Πρώην Δημοτικό Διαμέρισμα ΙΩΝΙΑΣ (νυν Τοπικά Διαμερίσματα ΝΕΑΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ, και ΔΙΑΒΑΤΩΝ) του Δήμου ΕΧΕΔΩΡΟΥ, ΜΕΝΕΜΕΝΗΣ, ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ, ΠΕΥΚΩΝ, ΠΟΛΙΧΝΗΣ, ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΣΥΚΕΩΝ, ΤΡΙΑΝΔΡΙΑΣ, ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ.

ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΕΛΛΑΔΟΣ:
Τοπικό Διαμέρισμα ΝΑΥΠΛΙΕΩΝ του Δήμου ΝΑΥΠΛΙΟΥ του Νομού ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ του Δήμου ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ του Νομού ΑΡΚΑΔΙΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΛΕΒΑΔΕΩΝ του Δήμου ΛΕΒΑΔΕΩΝ του Νομού ΒΟΙΩΤΙΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΔΡΑΜΑΣ του Δήμου ΔΡΑΜΑΣ του Νομού ΔΡΑΜΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ του Δήμου ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ του Νομού ΕΒΡΟΥ
Τοπικό Διαμέρισμα ΖΑΚΥΝΘΙΩΝ του Δήμου ΖΑΚΥΝΘΙΩΝ του Νομού ΖΑΚΥΝΘΟΥ
Τοπικό Διαμέρισμα ΠΥΡΓΟΥ του Δήμου ΠΥΡΓΟΥ του Νομού ΗΛΕΙΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΗΣ του Δήμου ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΗΣ του Νομού ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ του Δήμου ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ του Νομού ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΚΙΛΚΙΣ του Δήμου ΚΙΛΚΙΣ του Νομού ΚΙΛΚΙΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΚΟΖΑΝΗΣ του Δήμου ΚΟΖΑΝΗΣ του Νομού ΚΟΖΑΝΗΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΚΟΡΙΝΘΟΥ του Δήμου ΚΟΡΙΝΘΙΩΝ του Νομού ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ του Δήμου ΣΠΑΡΤΗΣ του Νομού ΛΑΚΩΝΙΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΛΑΡΙΣΗΣ του Δήμου ΛΑΡΙΣΑΣ του Νομού ΛΑΡΙΣΗΣ
Δήμος ΒΟΛΟΥ του Νομού ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΞΑΝΘΗΣ του Δήμου ΞΑΝΘΗΣ του Νομού ΞΑΝΘΗΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΕΔΕΣΣΗΣ του Δήμου ΕΔΕΣΣΑΣ του Νομού ΠΕΛΛΗΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ του Δήμου ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ του Νομού ΠΙΕΡΙΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΠΡΕΒΕΖΗΣ του Δήμου ΠΡΕΒΕΖΗΣ του Νομού ΠΡΕΒΕΖΗΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΣΑΜΙΩΝ του Δήμου ΒΑΘΕΟΣ του Νομού ΣΑΜΟΥ
Τοπικό Διαμέρισμα ΛΑΜΙΕΩΝ του Δήμου ΛΑΜΙΕΩΝ του Νομού ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΦΛΩΡΙΝΗΣ του Δήμου ΦΛΩΡΙΝΑΣ του Νομού ΦΛΩΡΙΝΗΣ
Τοπικό Διαμέρισμα ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ του Δήμου ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ του Νομού ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ.

. Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,
Master of Laws.
e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

Wednesday, June 25, 2008

Πως θα αποκτήσετε ελληνικό διαβατήριο


Εκατομμύρια είναι οι ελληνικής καταγωγής άνθρωποι που ζουν εκτός των συνόρων της Ελλάδος και οι οποίοι δικαιούνται να γίνουν επισήμως Έλληνες πολίτες. Η έννοια του Έλληνα είναι ευρεία και περιλαμβάνει πολλά πρόσωπα, όχι μόνο αυτούς που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, αλλά και εκείνους που γεννήθηκαν στο εξωτερικό από δύο ή και από έναν μόνο Έλληνα γονέα, ή ακόμα και εκείνους που έχουν ένα μακρινό πρόγονο Έλληνα, εκείνους που είναι ελληνικής καταγωγής από την αρχαιότητα ή από πολλούς αιώνες αλλά ποτέ η οικογένειά τους δεν εγγράφηκε στο νεοελληνικό κράτος, (Έλληνες του Πόντου, της Συρίας, εξισλαμισθέντες Έλληνες της Τουρκίας, της Μαύρης Θάλασσας, της Μέσης Ανατολής κλπ.).
Από νομικής πλευράς, ωστόσο, αν και δεν υφίσταται επίσημος ορισμός τουΈλληνα, θα μπορούσαμε να πούμε με σχετική ασφάλεια ότι Έλληνας μπορεί να χαρακτηριστθεί δικαιωματικά εκείνος που μπορεί να αποδείξει με έγγραφα ότι έχει έστω και έναν πρόγονο που είναι γραμμένος στα Δημοτολόγια ή έστω στα Μητρώα Αρρένων ενός Δήμου του ελληνικού κράτους, από την ίδρυσή του το 1821 έως σήμερα.
Το κλειδί λοιπόν για την επιτυχή κατάληξη της προσπάθειας για απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας και διαβατηρίου είναι το Δημοτολόγιο. Εφόσον βρούμε έναν πρόγονό μας εγγεγραμμένο σε ένα Δημοτολόγιο σε Δήμο της Ελλάδος, έχουμε πάρα πολλές πιθανότητες να ξεκλειδώσουμε την θύρα που θα μας οδηγήσει στο να γίνουμε Έλληνες πολίτες, με την δυνατότητα να εργαζόμεθα, να παρέχουμε υπηρεσίες ως ελεύθεροι επαγγελματίες, να ανοίγουμε μαγαζιά, να πουλάμε εμπορεύματα, να συμμετέχουμε σε διαγωνισμούς για προμήθειες, να φοιτούμε σε σχολεία και σε πανεπιστήμια και να απολαμβάνουμε σχεδόν όλες τις δημόσιες κοινωνικές και ιατρικές παροχές όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μία αγορά δηλαδή άνω των 450 εκατομμυρίων πολιτών και καταναλωτών.
Εφόσον έχουμε ελληνικό διαβατήριο θα μπορούμε να συμμετέχουμε ως ισότιμοι πολίτες στην τεράστια αυτή αγορά, η οποία προκαλεί δέος όχι μόνο με τον αριθμητικό της όγκο, αλλά κυρίως με το υψηλότατο επίπεδο πολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης που έχει επιτύχει σε παγκόσμιο επίπεδο.
Αφού βρούμε τον πρόγονό μας εγγεγραμμένο σε ένα Δημοτολόγιο, με την ένδειξη ότι γεννήθηκε από έναν τουλάχιστον Έλληνα γονέα και έχει την ελληνική ιθαγένεια εκ της γεννήσεώς του, τότε πρέπει να βρούμε όλα τα πιστοποιητικά γεννήσεως και γάμου που οδηγούν μέχρι το πρόσωπο που σήμερα επιδιώκει να αποκτήσει ελληνικό διαβατήριο.
Τα πιστοποιητικά γάμου και γεννήσεως μπορεί να βρεθούν στην Ελλάδα, ή να προέρχονται από άλλες χώρες. Στην δεύτερη αυτή περίπτωση, πρέπει να μεταφρασθούν επισήμως στην ελληνική και να φέρουν την σφραγίδα Αποστίλλη (Apostille), εάν προέρχονται από ορισμένες χώρες, όπως οι Η.Π.Α., η Αυστραλία και η Μεγάλη Βρετανία, όχι όμως αν προέρχονται από τον Καναδά.
Εάν η γέννηση του καταγομένου από Έλληνα πρόγονο δεν είχε δηλωθεί στο Προξενείο εντός τριών μηνών, τότε ο σημερινός αιτών για ιθαγένεια θα πρέπει να ζητήσει από το πλησιέστερο στην κατοικία του Προξενείο την σύνταξη Πράξης Καθορισμού Ηλικίας.
Στην περίπτωση που ένα τέκνο γεννήθηκε πριν από τις 8 Μαϊου 1984 από μητέρα Ελληνίδα κατά τον τοκετό ή την τέλεση του γάμου, εφόσον οι γονείς του τέκνου αυτού δεν είχαν παντρευτεί με ορθόδοξο γάμο ή παντρεύτηκαν μετά την γέννησή του, μπορεί να αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια αν δηλώσει την σχετική βούλησή του είτε στο Προξενείο είτε στον Γενικό Γραμματέα της Περιφερείας στην Ελλάδα. Η περίπτωση αυτή καλύπτει όσους γεννήθηκαν πριν το 1984 με μητέρα Ελληνίδα και πατέρα μη Έλληνα, από πολιτικό γάμο των γονέων τους, ο οποίος μέχρι τότε δεν αναγνωριζόταν επισήμως στην Ελλάδα.
Επίσης, τέκνο που γεννήθηκε πριν το 1982 από Έλληνα πατέρα και αλλοδαπή μητέρα, εφόσον θεωρείται γνήσιο, γίνεται Έλληνας πάλι με δήλωση της σχετικής βουλήσεώς του στο Προξενείο ή στον Γενικό Γραμματέα της Περιφερείας στην Ελλάδα.
Εάν ένα παιδί γεννήθκε από πατέρα Έλληνα και μητέρα αλλοδαπή χωρίς γάμο των γονέων του, αποκτά την ιθαγένεια μόνο αν πριν γίνει 18 ετών το αναγνωρίσει επισήμως ο πατέρας του.
Οι άρρενες που σήμερα υποβάλλουν αιτήσεις για να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια και να εγγραφούν στο Δημοτολόγιο θα χρειασθούν ένα πιστοποιητικό μονίμου κατοίκου εξωτερικού ή πιστοποιητικό αφιξαναχωρήσεων. Αυτό θα το λάβουν από το Προξενείο, εφόσον προσκομίσουν έγγραφα, δηλαδή τωρινά και παλαιότερα διαβατήρια, αποδείξεις από φοίτηση σε σχολείο, από κατάθεση φορολογικών δηλώσεων κ.α., ώστε να φαίνεται ότι από την γέννησή τους, ή τουλάχιστον από την ηλικία των 11 ετών μένουν μονίμως εκτός Ελλάδος και δεν έχουν διαμείνει στην Ελλάδα πλέον των έξι μηνών εντός του ιδίου ημερολογιακού έτους.
Το πιστοπιητικό αυτό προσκομίζεται στη Στρατολογία στην Ελλάδα και έχει ως αποτέλεσμα η Στρατολογία να χορηγεί στον Έλληνα του εξωτερικού Πιστοποιητικό Τύπου Β’, που γράφει ότι ο συγκεκριμένος άνδρας δεν έχει υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία, βρίσκεται όμως επ’ αόριστον νομίμως εκτός του στρατεύματος επειδή είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Εννοείται ότι εάν το πρόσωπο αυτό μείνει στην Ελλάδα πάνω από έξι μήνες, τότε αυτομάτως χάνει την ιδιότητα του μονίμου κατοίκου εξωτερικού και καλείται να υπηρετήσει την θητεία του. Οι άνδρες που είναι άνω των 45 ετών δεν υποχρεούνται πλέον σε στρατιωτική θητεία.
Η εγγραφή στο Δημοτολόγιο ολοκληρώνεται με την υποβολή σχετικής αιτήσεως για εγγραφή αδηλώτου και με υπεύθυνη δήλωση ότι ο αιτών δεν είναι εγγεγραμμένος σε άλλο Δήμο στην Ελλάδα. Κάποιοι Δήμοι ζητούν και μία φωτογραφία. Από την στιγμή της εγγραφής ο Έλλην του εξωτερικού είναι και επισήμως Έλλην πολίτης, με δικαίωμα να ψηφίζει σε όλες τις εκλογές, να θέτει υποψηφιότητα, να μπορεί να εκδώσει ελληνικό διαβατήριο και να διαμένει όσο χρόνο θέλει σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως χωρίς κανένα ουσιαστικό περιορισμό.

Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,
Master of Laws.
e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

Tuesday, June 24, 2008

Η χρησικτησία στην Ελλάδα (Use it, or lose it) του Χρήστου Ηλιόπουλου


Ο θεσμός της χρησικτησίας στην Ελλάδα δεν αποτελεί παρά την εξειδίκευση στον χώρο της κυριότητας ακινήτων της ευρύτερης αρχής ότι όσο χρησιμοποιείς κάτι, το κατέχεις καλύτερα, ενώ όσο παραμελείς κάτι, τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την κτήση ή την κατανόησή του. Οι έλληνες ομογενείς μπορούν πολύ καλά να αντιληφθούν την εφαρμογή της ανωτέρω αρχής στο πλαίσιο της γνώσης και της δυνατότητας ομιλίας της μητρικής γλώσσας από έναν άνθρωπο.
Όσο συνεχίζει να την μιλάει, να την διαβάζει και να την γράφει, εξακολουθεί να την κατέχει και να την μαθαίνει καλύτερα. Αντιθέτως, όσο περισσότερα χρόνια παρέρχονται χωρίς να έχει επαφή με την μητρική του γλώσσα, τόσο περισσότερο χάνει την γνώση της.
Το ίδιο συμβαίνει με την κτήση και την διατήρηση της κυριότητος ενός ακινήτου. Μπορεί να το έχεις αποκτήσει με κληρονομιά, ή με συμβόλαιο αγοράς ή δωρεάς, δεν αρκεί όμως αυτό για να εξακολουθήσεις να έχεις την κυριότητα του ακινήτου στο μέλλον. Πρέπει να συνεχίσεις να προβαίνεις σε πράξεις νομής, δηλαδή να το εξουσιάζεις, να το επισκέπτεσαι, να το επιβλέπεις, να το καλλιεργείς ή να το αξιοποιείς, ώστε να συνεχίσεις εσύ, και όχι κάποιος τρίτος, να είσαι ο ιδιοκτήτης του.
Εάν κάποιος που δεν έχει κυριότητα επί ενός ακινήτου, αρχίσει αυτός να προβαίνει στις άνω πράξεις, να το περιποιείται, να το περιφράσσει, να το τοπογραφεί, να το επιτηρεί, να εκδιώκει τρίτους από αυτό και γενικώς να συμπεριφέρεται ως ιδιοκτήτης του, τότε γίνεται κύριος αυτού και με το νόμο μετά την πάροδο είκοσι ετών (κατά τον βασικό κανόνα), εφόσον βεβαίως δεν έχει ενοχληθεί από τον κύριο του ακινήτου μέσα σ’ αυτήν την εικοσαετία.
Τα ανωτέρω επιβεβαίωσε ο Άρειος Πάγος με την υπ’ αριθ. 267/2007 απόφαση του Γ’ Τμήματός του, διά της οποίας έκρινε ότι εκτός άλλων προϋποθέσεων, βασικό ρόλο στην κτήση ενός ακινήτου με χρησικτησία παίζουν και οι υλικές πράξεις του κατόχου επί του ακινήτου. Οι υλικές αυτές πράξεις πρέπει να φανερώνουν την βούληση του κατόχου να κατέχει το ακίνητο ως δικό του.
Τέτοιες πράξεις, με τις οποίες ο κάτοχος καθιστά το ακίνητο ιδιοκτησία του μετά την πάροδο είκοσι ετών, είναι, μεταξύ άλλων, «η επίβλεψη, η επίσκεψη, η εκμίσθωση, η φύλαξη του ακινήτου, οι καταμετρήσεις και η σύνταξη διαγραμμάτων και αν αφορά κληρονομιαίο ακίνητο η αποδοχή της κληρονομίας και η καταβολή του οικείου φόρου».
Αυτονόητο είναι λοιπόν ότι οι ομογενείς, μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, που έχουν στην κυριότητά τους ακίνητα στην Ελλάδα, (κυρίως οικόπεδα, αγροτεμάχια, αλλά και σπίτια), δεν είναι πλήρως εξασφαλισμένοι μόνο από το γεγονός ότι έχουν υπογράψει συμβόλαια σε συμβολαιογράφο, ή αποδοχές κληρονομίας, που έχουν μεταγραφεί στο υποθηκοφυλακείο ή στο κτηματολόγιο, που γράφουν ότι το ακίνητο είναι δικό τους.
Πρέπει να προβαίνουν και σε πράξεις εξουσιάσεως του ακινήτου, τουλάχιστον σε αραιά χρονικά διαστήματα, δηλαδή οι ίδιοι, ή συγγενείς και φίλοι τους, να επισκέπτονται το ακίνητο, να το επιβλέπουν, να επιβεβαιώνουν ότι δεν έχουν αλλάξει τα όριά του και να μεριμνούν για την διατήρησή του σύμφωνα με τον προορισμό του.
Εάν δεν το πράττουν αυτό, μετά την πάροδο είκοσι ετών μπορεί να διαπιστώσουν ότι κάποιος άλλος προέβαινε στις πράξεις αυτές, με αποτέλεσμα αυτός ο άλλος να έχει καταστεί κύριος του ακινήτου με χρησικτησία, δηλαδή μετά από επί εικοσαετία χρήση του ακινήτου με πρόθεση να το κάνει δικό του.

Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,
Master of Laws.
e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr