Time to buy property in Greece? Basic legal advice.

By Christos ILIOPOULOS*


It’s been decades during which real estate property prices in Greece have been steadily increasing. Purchasing property in Greece was almost a safe bet for almost time immemorial. Especially since the property boom of 1998 onwards, when Greek banks started offering loans and mortgages to a relative “virgin” Greek mortgage - finance market, values in many areas have skyrocketed.

That until 2010. When the crisis hit hard in Greece, property values first stopped rising. And then, for the last two or three years, they have started their steady, albeit controlled, decline.

Until a couple of years ago foreign prospective buyers may have thought that the properties they liked in Greece were a bit overvalued. Now this is history. Property prices have declined, in some cases dramatically, to such an extent that many think that now is the opportunity to buy.

If you are among those contemplating purchasing property in Greece, here is some basic advice on the process from A to Z.

First, one has to locate the property he is interested into. This can be done either by personally searching the market and using every bit of information one has on properties, locations, prices, yearly yields etc. or by appointing one or more real estate brokers to find the property with the characteristics one desires.

It must be noted that when you sell or buy property in Greece, you can appoint more than one estate agent to offer you opportunities for a deal. Usually, you are not bound by exclusivity terms and you have the option to take or to decline any offer provided by the agent, even if it meets your initial requirements. If you decide to take the deal, you will have to pay a maximum 2% on the sale price to the agent, who found the deal for you.

Once you have spotted the property you want, and you have agreed on the price, you need to retain a lawyer, who will work only for you. It is advisable that especially if you are a foreigner, not familiar with Greek law and practice, the lawyer should be of your absolute choice and trust.

Retaining an attorney, who comes as a referral from the estate agent or even from the seller’s or developer’s side, may not be a good idea. It is vital that your lawyer protects solely your interests and is not even acquainted with the other party. Many foreigners have purchased real estate property in Greece in the past, not exactly knowing that the lawyer who represented them on the purchase should have been of their absolute choice and trust, and there have been cases where the complications that followed could have been avoided if there was a better understanding between foreign buyers and their Greek attorney.

Once the attorney working for the buyer has become familiar with his/her clients’ desires and instructions, allowing for a client – attorney understanding and confidentiality to be established, the attorney for the buyer will contact the seller’s attorney and the agent, to request copies of the deeds/titles of the property to be sold. The most crucial part of the purchase is to check the titles and confirm that the property is free of any legal burden, lien or other liabilities.

The title check takes place at the local cadaster or land registry, where the property is located. The examination of the good standing of the titles of the property to be purchased takes place on the spot at the local land registry by the buyer’s attorney and it is the most crucial part of the purchase. Only lawyers are allowed to make such title searches and only the buyer’s attorney will have the final say (and the final responsibility) for the purchase to go ahead or not, at least as far as the buyer is concerned.

Once the title search has produced the result that the property is of sound legal standing, or once the necessary adjustments in the titles have been done by the seller (modifications of his titles, deletion of old and forgotten liens etc.), the notary public will start drafting the deed of sale. The notary public is chosen and paid by the buyer. The attorney for the buyer and the attorney for the seller advise the notary public on the drafting of the deed of sale.

The seller and the buyer will execute the deed of sale at the notary’s office, in the presence of their respective attorneys. Each side (seller and buyer) can execute the deed either in person (by physically being present at the notary’s office and signing the deed), or by proxy. Their proxy can be their attorney, a friend or a relative, who must be of their utmost trust.

The foreign buyer must always remember that the funds to be used for the purchase of the property must be wired from the buyer’s bank account abroad to the buyer’s bank account in Greece. If the foreign buyer has funds in a Greek bank, the buyer must have either declared the funds as income in his past Greek tax returns, or must be able to prove that he/she wired the funds in the past years from a bank outside of Greece to a Greek bank.

The final important matter that any foreign buyer of property in Greece must be aware of is that the purchase of the real estate property has not taken place, even after it has been executed by the two parties at the notary’s office, until the deed is properly registered with the local land registry, in the buyer’s name. This usually happens within a few days of the deed’s execution.

*Christos ILIOPOULOS, attorney at

the Supreme Court

of Greece, LL.M.

e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

ktimatologiolaw@yahoo.gr

Buy Property In Greece and Get Residence

By Christos ILIOPOULOS*

If you are a foreign (not Greek and not EU) national, you are not of Greek ancestry, you have not obtained the Greek citizenship via your ancestors and you do not have a residence permit, neither a visa for stay in Greece, you are now going to be able to obtain the right to reside in Greece by purchasing real estate property in the country.

This is not yet enacted law, passed by the Greek Parliament. However, according to the Greek press, the Greek government has prepared a bill for boosting foreign investment in Greece. When the bill becomes law, it will state that any foreign national who is willing to invest in Greece a minimum of 300,000 euros in the real estate market, will be able to obtain a residence permit for a long period of time (possibly for five years initially).

The requirement will be to buy in Greece property worth of 300,000 euros at least.

Although more details of the bill have not been published yet, it must be noted that under the basic rules of European Union law, any person legally residing in one member state (like Greece), has the right to travel and, under conditions, to reside in any other member state of the European Union.

As a result of such rules, foreign nationals of third countries (who are not EU citizens, as in that case they have the right of residence anywhere in the EU, anyway), who obtain a residence permit in Greece by purchasing property, will also enjoy free travel and possibly residence rights in other European countries.



*Christos ILIOPOULOS, attorney at

the Supreme Court

of Greece , LL . M .

e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

ktimatologiolaw@yahoo.gr

Πώς ο κληρονόμος διεκδικεί κοινό λογαριασμό του θανόντος

Του Χρήστου Ηλιόπουλου*

Οι στενοί συγγενείς του κληρονομουμένου ερίζουν συχνά, είτε μεταξύ τους είτε με τρίτον, για το υπόλοιπο που ήταν κατατεθειμένο σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό του θανόντος. Ο κοινός αυτός λογαριασμός μπορεί να ήταν μεταξύ του θανόντος και ενός εκ των πλησιεστέρων συγγενών του, ή μεταξύ του θανόντος και ενός τρίτου, μη συγγενικού προσώπου.

Όταν ο ένας εκ των δικαιούχων ενός κοινού τραπεζικού λογαριασμού αποβιώσει, συνήθως κατά την σύμβαση που έχει υπογραφεί με την τράπεζα κατά το άνοιγμα του κοινού λογαριασμού, το υπόλοιπο των χρημάτων του κοινού λογαριασμού δικαιούται να το αναλάβει ο επιζών δικαιούχος του λογαριασμού και όχι οι κληρονόμοι του αποβιώσαντος.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, εάν ο πατέρας είχε κοινό λογαριασμό με ένα μόνο από τα δύο παιδιά του, μετά τον θάνατο του πατρός, το ένα παιδί που ήταν συνδικαιούχος μπορεί να εισπράξει το υπόλοιπο του λογαριασμού. Το άλλο παιδί μπορεί να διαμαρτυρηθεί ότι το υπόλοιπο του κοινού λογαριασμού ήταν χρήματα του πατέρα τους και πρέπει να υπολογισθεί στην κληρονομιά και να μοιρασθεί αναλόγως και στα δύο παιδιά, ισχυρισμός όμως που συνήθως δεν γίνεται δεκτός από το παιδί που έχει πάρει τα χρήματα από την τράπεζα.

Σε πρώτη ανάγνωση, η απάντηση προς τις δύο αντικρουόμενες απόψεις είναι ότι εφόσον κατά το άνοιγμα του κοινού τραπεζικού λογαριασμού είχε τεθεί ο σχετικός όρος (πράγμα που συμβαίνει αυτομάτως σχεδόν σε κάθε άνοιγμα κοινού τραπεζικού λογαριασμού στην Ελλάδα), ο συνδικαιούχος δικαιούται να αναλάβει το υπόλοιπο του ποσού (όπως άλλωστε συνέβαινε και όσο ο πατέρας ήταν εν ζωή) και το ποσό του κοινού λογαριασμού δεν μπορεί να υπολογισθεί στην κληρονομική περιουσία του θανόντος.

Ωστόσο, υπάρχει η δυνατότητα το άλλο παιδί να διεκδικήσει μερίδιο από το υπόλοιπο του κοινού λογαριασμού κατά την ημέρα του θανάτου, εφόσον κατά το άρθρο 117 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα, αποδείξει ότι με την κατάθεση στον κοινό τραπεζικό λογαριασμό συντελέσθηκε δωρεά από τον πατέρα προς το τέκνο του, το οποίο κατέστησε συνδικαιούχο του κοινού λογαριασμού τους και εφόσον βεβαίως τα χρήματα του λογαριασμού ήταν χρήματα μόνο του πατρός και όχι χρήματα και των δύο.

Εάν το παιδί του θανόντος που δεν ήταν συνδικαιούχος του λογαριασμού επιτύχει να αποδείξει ότι επρόκειτο περί δωρεάς, τότε μπορεί να ανατρέψει το αποτέλεσμα της περιέλευσης της κατάθεσης του κοινού λογαριασμού στο ένα μόνο παιδί, στον βαθμό που θίγεται το ποσοστό της νομίμου μοίρας του. Για να γίνει αυτό πρέπει να αποδειχθεί ότι ο σκοπός του πατέρα που έβαλε το ένα μόνο παιδί του συνδικαιούχο του λογαριασμού ήταν να επωφεληθεί το παιδί αυτό από το ενεργητικό υπόλοιπο της καταθέσεως, ακόμη και όταν προϋπόθεση της περιελεύσεως της ωφελείας είναι ο θάνατος του παρέχοντος και η επιβίωση του λήπτη.

Σ’ αυτήν την περίπτωση δύναται να υποστηριχθεί ότι επρόκειτο περί δωρεάς (εν ζωή ή αιτία θανάτου), ή εάν είχε συνταχθεί διαθήκη, περί κληροδοσίας. Αν κριθεί ότι επρόκειτο περί δωρεάς αιτία θανάτου (εξομοίωση με την κληροδοσία), το θιγμένο τέκνο που δεν ήταν συγκύριος του κοινού λογαριασμού, θα διεκδικήσει μερίδιο με βάση τις διατάξεις της νομίμου μοίρας, δηλ. στο παράδειγμά μας που υπήρχαν μόνο δύο παιδιά και όχι σύζυγος του θανόντος, η νόμιμη μοίρα είναι το μισό της μερίδας του τέκνου, δηλαδή το μισό του 1/2, άρα το 1/4 του ποσού.

Εάν κριθεί ότι η κατάθεση στον κοινό λογαριασμό ήταν δωρεά εν ζωή (του πατρός προς το τέκνο του που έβαλε συνδικαιούχο του λογαριασμού), το άλλο τέκνο μπορεί να διεκδικήσει το μερίδιό του με συνδυασμό των διατάξεων της νομίμου μοίρας και της μέμψεως αστόργου δωρεάς για να επιτύχει ακύρωση μέρους της αποδόσεως της χρηματικής καταθέσεως στον αδελφό του και την αντίστοιχη απόδοση του μέρους αυτού στον ίδιο.

*Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι

Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,

Master of Laws.

bm-bioxoi@otenet.gr

ktimatologiolaw@yahoo.gr

Ενέργειες που ο κύριος του ακινήτου πρέπει να κάνει

Του Χρήστου Ηλιόπουλου*


Κυριότητα ακινήτου αποκτά κάποιος από άλλον με αγορά, δωρεά, γονική παροχή, αποδοχή κληρονομίας κλπ. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η μεταβίβαση γίνεται με συμβόλαιο σε συμβολαιογράφο στην Ελλάδα και μεταγραφή του συμβολαίου στο υποθηκοφυλακείο ή στο κτηματολογικό γραφείο της περιοχής που βρίσκεται το ακίνητο. Οι ομογενείς και οι αλλοδαποί που ζούν εκτός Ελλάδος πρέπει να γνωρίζουν ότι ακίνητο δεν αποκτούν με ιδιωτικά συμφωνητικά ή έγγραφα σε συμβολαιογράφο εκτός Ελλάδος, ακόμα κι αν κατά το δίκαιο της χώρας του εξωτερικού τα έγγραφα αυτά αρκούν για να αποκτήσουν εκεί ακινήτου.

Κυριότητα ακινήτου όμως μπορεί κάποιος να αποκτήσει και με χρησικτησία, δηλαδή χωρίς συμβόλαιο ή με συμβόλαιο που μπορεί να έχει κάποιο νομικό ελάττωμα ή ακυρότητα, εφόσον αποδείξει ότι για διάστημα δέκα ή είκοσι ετών (αναλόγως την περίπτωση) είχε το ακίνητο στη νομή του, δηλαδή το εξουσίαζε με την πεποίθηση ότι είναι δικό του.

Τόσο στην περίπτωση που κάποιος αποκτά ακίνητο με συμβόλαιο σε συμβολαιογράφο και μεταγραφή του, όσο και στην περίπτωση της χρησικτησίας, αυτό που πρέπει να κάνει πάντα ο κύριος του ακινήτου είναι να συνεχίζει να ασκεί νομή σ’ αυτό, διότι αν δεν το πράττει, κινδυνεύει να το χάσει από κάποιον άλλον που ασκεί εκείνος νομή.

Τι είναι όμως νομή; Ο μη νομικός πρέπει να γνωρίζει ότι νομή είναι οι πράξεις και η εξουσία που ο κύριος του ακινήτου ή εκείνος που το διεκδικεί πρέπει να ασκεί επί του ακινήτου είτε για να διατηρήσει την κυριότητά του (όταν είναι ήδη κύριος), είτε για να αποκτήσει την κυριότητά του μετά από δέκα ή είκοσι χρόνια με χρησικτησία, όταν δεν είναι κύριος του εν λόγω ακινήτου.

Όπως έχει κάνει και με άλλες αποφάσεις του, ο Άρειος Πάγος στην υπ’ αριθ. 1418/2010 απόφασή του προσδιόρισε ποιές είναι οι πιο συνηθισμένες πράξεις νομής. Αυτές είναι οι πράξεις φυσικής εξουσίασης του ακινήτου μαζί με την πεποίθηση εκείνου που τις ασκεί ότι το ακίνητο είναι δικό του, όπως είναι ενδεικτικώς η εποπτεία, η επίβλεψη, η επίσκεψη, η εκμίσθωση σε τρίτο, η φύλαξή του, η καλλιέργεια, η οριοθέτηση και καταμέτρηση των διαστάσεών του, η ανάθεση σύνταξης τοπογραφικών διαγραμμάτων, οι ενέργειες για ένταξή του στο σχέδιο πόλεως και, εφόσον πρόκειται για κληρονομιαίο ακίνητο, η αποδοχή κληρονομίας και η μεταγραφή της, η καταβολή του φόρου κληρονομίας κ.ά.

Αυτό σημαίνει ότι εκείνος ο οποίος ενδιαφέρεται να διατηρήσει ένα ακίνητο στην κυριότητά του πρέπει να μην το εγκαταλείπει και πρέπει να γνωρίζει ότι το ότι υπέγραψε συμβόλαιο σε συμβολαιογράφο το οποίο έχει και μεταγράψει δεν είναι αρκετό για να του εξασφαλίζει ότι θα το έχει για πάντα δικό του.

Ο κύριος του ακινήτου πρέπει ανά τακτά χρονικά διαστήματα μηνών ή ολίγων έστω ετών να το επισκέπτεται, να το επιθεωρεί και εποπτεύει, αυτοπροσώπως ή μέσω εμπίστου αντιπροσώπου, ιδίως αν ο ιδιοκτήτης ζει στο εξωτερικό, να συντάσσει τοπογραφικό, να το δηλώνει στις αρχές (Ε9, Κτηματολόγιο, δήλωση ιδιοκτησίας στον Δήμο), να το περιφράσσει εάν είναι δυνατόν, να το καλλιεργεί, να το εκμισθώνει σε τρίτον και να συντάσσει πάντα μισθωτήριο που θα αποδεικνύει την μίσθωση, να απαγορεύει σε τρίτους να εισέρχονται άνευ τις δικής του αδείας, να καταβάλλει δαπάνες για την συντήρησή του και να κρατάει τις αποδείξεις που πρέπει να είναι στο δικό του όνομα και γενικώς να είναι ενήμερος της επί τόπου πραγματικής καταστάσεώς του ώστε να προλάβει την άσκηση πράξεων νομής από κάποιον άλλον, που ενδεχομένως να το διεκδικεί.

*Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι

Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,

Master of Laws.

bm-bioxoi@otenet.gr

ktimatologiolaw@yahoo.gr

Θέλετε να δώσετε περιουσία στα παιδιά σας; Τώρα είναι η ώρα!

Του Χρήστου Ηλιόπουλου*


Το Σύνταγμα της Ελλάδος προστατεύει την οικογένεια και ο νόμος προβλέπει ότι οι γονείς μπορούν να μεταβιβάζουν περιουσία στα παιδιά τους (κυρίως ακίνητα, αλλά και χρήματα) είτε χωρίς καθόλου φόρο, είτε με πολύ μικρό φόρο.

Η μεταβίβαση δηλαδή ακινήτων στην Ελλάδα από γονείς προς τα τέκνα τους είναι, ακόμα, σχετικώς συμφέρουσα επιλογή. Ο κάθε γονέας δικαιούται να μεταβιβάσει στο κάθε τέκνο του ακίνητα αντικειμενικής αξίας έως 150.000 ευρώ χωρίς να καταβληθεί καθόλου φόρος, ενώ για ακίνητα αντικειμενικής αξίας πάνω από 150.000 ευρώ και μέχρι 300.000 ευρώ, ο φόρος είναι μόλις 1%, δηλ. 1.500 ευρώ.

Βεβαίως, για την μεταβίβαση περιουσίας από γονέα σε τέκνο που γίνεται με γονική παροχή απαιτούνται και άλλα έξοδα, όπως αμοιβή συμβολαιογράφου, έξοδα υποθηκοφυλακείου ή κτηματολογικού γραφείου, πιθανή αμοιβή δικηγόρου εάν τα ακίνητα έχουν νομικά βάρη ή άλλα «κενά» στους συμβολαιογραφικούς τίτλους τους, ενώ το κόστος μπορεί να αυξήσει η αμοιβή μηχανικού, εάν απαιτείται να γίνει νομιμοποίηση των ακινήτων που είχαν ενδεχομένως ανεγερθεί χωρίς οικοδομική άδεια, ή με υπερβάσεις της αδείας.

Ωστόσο, σε σύγκριση με την φορολογία μεταβιβάσεως ακινήτων στις πωλήσεις, αλλά και με τους φόρους κληρονομίας που ισχύουν σε χώρες του εξωτερικού, το φορολογικό καθεστώς της μεταβιβάσεως ακινήτων από γονείς στα παιδιά τους στην Ελλάδα είναι ιδιαιτέρως ευνοϊκό για εκείνους που επιλέγουν να προβούν σε γονική παροχή.

Αυτό όμως μπορεί να αλλάξει στην Ελλάδα εντός των επομένων εβδομάδων, διότι η κυβέρνηση πιέζεται να εξεύρει έσοδα. Με την λογική αυτή οι φόροι μεγαλώνουν και εξαίρεση δεν θα μπορούσε να αποτελέσει και το καθεστώς της φορολογίας των γονικών παροχών και των κληρονομιών.

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύει το τύπος στην Ελλάδα, η κυβέρνηση μελετά το ενδεχόμενο να αυξήσει τους φόρους στις γονικές παροχές και στις κληρονομιές με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που αναμένεται να κατατεθεί στην Βουλή προς ψήφιση λίαν συντόμως. Ακόμα βεβαίως δεν έχει αποφασισθεί σε ποιά έκταση θα αυξηθούν οι φόροι αυτοί, αλλά οι πληροφορίες αναφέρουν σχεδιαζόμενη μείωση του αφορολογήτου, που σήμερα είναι μέχρι του ποσού των 150.000 ευρώ στην αντικειμενική αξία του ακινήτου, στο επίπεδο των 100.000 ευρώ ή και χαμηλότερα.

Παραλλήλως, εκτός από την μείωση του αφορολογήτου ορίου, πιθανή είναι και η αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των γονικών παροχών και των κληρονομιών. Σήμερα μέχρι 150.000 ευρώ οι γονικές παροχές και οι κληρονομιές είναι αφορολόγητες για τα τέκνα και τον σύζυγο του θανόντος, ενώ από 150.000 έως 300.000 ο φόρος γιʼ αυτούς είναι μόνο 1% του επιπλέον ποσού (δηλ. μόνο 1.500 ευρώ). Με τα νέα μέτρα που συζητούνται, ο φόρος μπορεί να ανέλθει σε μεγαλύτερο ύψος.

Το λογικό συμπέρασμα είναι ότι όσοι διαθέτουν ακίνητα στην Ελλάδα και σκέφτονται να τα μεταβιβάσουν στα παιδιά τους, τώρα ίσως να είναι η κατάλληλη στιγμή, διότι το αμέσως προσεχές διάστημα μπορεί να σημειωθούν αυξήσεις στους φόρους. Αν κάποιος συνεπώς προλάβει και μεταβιβάσει όση περιουσία έχει στα παιδιά του με το σημερινό ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς, θα γλιτώσει αρκετά χρήματα από φόρους και άλλες χρεώσεις.



*Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι

Δικηγόρος παρʼ Αρείω Πάγω,

Master of Laws.

bm-bioxoi@otenet.gr

ktimatologiolaw@yahoo.g











Law Offices of Christos I. ILIOPOULOS

Attorney at the Supreme Court of Greece

Master Of Laws, International and European Law

105, Alexandras Ave., Athens, 114 75, HELLAS

Phone: +30 - 210-6400282, mobile +30 - 6932-775920.

Facsimile: +30 - 210 - 6400282.

e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr

Skype: christos.iliopoulos100

Κλήτευση για Ένορκη Βεβαίωση για δίκη στην Ελλάδα

Του Χρήστου Ηλιόπουλου*

Οι ομογενείς που έχουν δίκες στην Ελλάδα πρέπει να γνωρίζουν ότι βασικό αποδεικτικό στοιχείο για να κερδίσουν ένα δικαστήριο, εκτός από τα έγγραφα, είναι οι μάρτυρες. Εάν η δίκη είναι ποινική, μπορούν στο δικαστήριο να εξετάσουν περισσοτέρους του ενός μάρτυρες, εφόσον συμβουλευθούν τον δικηγόρο τους για τον τρόπο εξετάσεώς τους, τυχόν γνωστοποιήσεις που απαιτούνται κλπ.

Όταν η δίκη είναι αστικής φύσεως, αφορά επί παραδείγματι ακίνητα, διαθήκες, μισθώματα, κληρονομιές, διεκδίκηση χρημάτων, αυτοκινητικά ατυχήματα κ.α., στο δικαστήριο εξετάζεται ένας μάρτυρας από κάθε πλευρά. Ο διάδικος πρέπει να επιλέξει να εξετάσει ενώπιον του ακροατηρίου του δικαστηρίου τον μάρτυρα που γνωρίζει καλύτερα τα γεγονότα, αλλά και εκείνον που έχει την ικανότητα να περιγράφει όσα γνωρίζει με ακρίβεια και λεπτομέρεια ενώπιον του ή των δικαστών.

Λόγω του περιορισμού του ενός μόνο μάρτυρα για κάθε πλευρά στο ακροατήριο των αστικών δικαστηρίων, ο διάδικος που έχει περισσότερους μάρτυρες που προτίθενται να καταθέσουν υπέρ της υποθέσεώς του, έχει την ευχέρεια να τους εξετάσει με ένορκη βεβαίωση ενώπιον συμβολαιογράφου ή σε ένα Ειρηνοδικείο στην Ελλάδα.

Εάν ο μάρτυράς του βρίσκεται στο εξωτερικό και δεν μπορεί να έλθει στην Ελλάδα, υπάρχει η επιλογή να εξετασθεί με Ένορκη Βεβαίωση ενώπιον του Προξένου της Ελλάδος σε κάποιο Προξενείο στο εξωτερικό.

Εάν πρόκειται να γίνει εξέταση μάρτυρα στο Προξενείο της Ελλάδος, ο αντίδικος στην Ελλάδα πρέπει να ειδοποιηθεί τουλάχιστον προ οκτώ ημερών, διαφορετικά η ένορκη βεβαίωση δεν θα ληφθεί υπόψιν από το δικαστήριο.

Εάν η ένορκη γίνεται στην Ελλάδα, σε συμβολαιογράφο ή σε Ειρηνοδικείο, η προθεσμία κοινοποιήσεως στην άλλη πλευρά είναι δύο ημέρες.

Όταν ο αντίδικος είναι κάτοικος εξωτερικού και η εξέταση λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα, έχει ανακύψει το ζήτημα εάν η κοινοποίηση στον αντίδικο πρέπει να γίνει κατά τους όρους της από 15-11-1965 Διεθνούς Συμβάσεως της Χάγης για την επίδοση και κοινοποίηση στο εξωτερικό δικαστικών και εξώδικων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις, δηλ. με πραγματική επίδοση στην γνωστή κατοικία του στο εξωτερικό, ή εάν αρκεί και η απλή επίδοση που προβλέπει το ελληνικό δίκαιο στον Εισαγγελέα του Πρωτοδικείου.

Στην υπ’ αριθ. 221/2012 απόφασή του ο Άρειος Πάγος έκρινε υπόθεση στην οποία η αντίδικος, που ήταν κάτοικος Σικάγου των ΗΠΑ, δεν έλαβε πραγματική κοινοποίηση στην κατοικία της στο Σικάγο για εξέταση μάρτυρα του αντιδίκου στην Ελλάδα, αλλά η κοινοποίηση έγινε μόνο στον Εισαγγελέα του δικαστηρίου στην Ελλάδα.

Όταν άσκησε ένδικο μέσο για να διαμαρτυρηθεί για το ότι κακώς, κατά την γνώμη της, ελήφθη υπόψιν από το δικαστήριο η ένορκη βεβαίωση, αφού δεν είχε γίνει γνωστοποίησή της στην κατοικία της στο Σικάγο, η απάντηση του δικαστηρίου ήταν ότι για ένορκη βεβαίωση δεν απαιτείται πραγματική κοινοποίηση στο εξωτερικό κατά την Διεθνή Σύμβαση της Χάγης, αλλά αρκει και η επίδοση στον Εισαγγελέα, κρίση την οποία επιβεβαίωσε και ο Άρειος Πάγος με την άνω απόφασή του.



Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι

Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,

Master of Laws.

bm-bioxoi@otenet.gr

ktimatologiolaw@yahoo.gr

Ο μεθυσμένος οδηγός αποζημιώνει από την τσέπη του Του Χρήστου Ηλιόπουλου

Ο κύριος, ή κάτοχος αυτοκινήτου που κυκλοφορεί στην Ελλάδα υποχρεούται να έχει ασφαλίσει την έναντι τρίτων αστική ευθύνη. Η ασφάλιση καλύπτει την αστική ευθύνη του κυρίου, του κατόχου και κάθε οδηγού ή προστηθέντος για την οδήγηση ή υπεύθυνου του ασφαλισμένου αυτοκινήτου. Το πρόσωπο που ζημιώθηκε στο τροχαίο (συγγενε΄ςι θύματος ή τραυματισθείς ή παθών υλικές ζημίες), έχει από την ασφαλιστική σύμβαση και μέχρι το ποσό αυτής ιδία αξίωση κατά της ασφαλιστικής. Η ασφαλιστική δεν μπορεί να αντιτάξει κατά του προσώπου που ζημιώθηκε ενστάσεις που απορρέουν από την ασφαλιστική σύμβαση, επιφυλασσομένου σ' αυτόν του δικαιώματος αγωγής κατά του ασφαλισμένου, του αντισυμβαλλομένου και του οδηγού.

Αυτό σημαίνει με απλά λόγια ότι ακόμα κι αν ο οδηγός του αυτοκινήτου που προκάλεσε την ζημία ήταν μεθυσμένος, η ασφαλιστική εταιρεία του ζημιογόνου οχήματος υποχρεούται να αποζημιώσει τον ζημιωθέντα. Άν όμως η ασφαλιστική καταβάλει αποζημίωση στον ζημιωθέντα, δικαιούται ακολούθως να ζητήσει το ποσό της αποζημιώσεως που κατέβαλε, από τον δικό της ασφαλισμένο, ακριβώς επειδή ο δικός της ασφαλισμένος ή κάποιος τρίτος στον οποίο έδωσε το αυτοκίνητο, προκάλεσε ατύχημα ενώ ήταν σε κατάσταση μέθης.

Αυτό προκύπτει από σχετική απόφαση του Υπουργού Εμπορίου που ορίζει ότι αποκλείονται της ασφαλίσεως ζημίες που προκαλούνται καθ' όν χρόνον ο οδηγός του αυτοκινήτου οχήματος ετέλη υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών κατά την έννοια και τις προϋποθέσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Για να μπορεί να αξιώσει η ασφαλιστική αποζημίωση από τον δικό της ασφαλισμένο που οδήγησε ή άφησε άλλον να οδηγήσει το δικό του αυτοκίνητο σε κατάσταση μέθης, πρέπει να αποδεικνύεται υπαιτιότητα του ασφαλισμένου, ότι δηλ. δεν επέβλεψε ορθώς την λειτουργία του αυτοκινήτου του και αμελώς το έδωσε σε τρίτον να το οδηγήσει, ο οποίος μέθυσε και προκάλεσε ατύχημα. Αν π.χ. το αυτοκίνητο το έκλεψε ή το πήρε κάποιος εν αγνοία του ασφαλισμένου ιδιοκτήτη του, τότε ο ασφαλισμένος μπορεί να αποφύγει την ευθύνη.

Η ασφαλιστική συνεπώς που υποχρεώθηκε να καταβάλει αποζημίωση σε ζημιωθέντα τρίτο χωρίς να έχει ευθύνη, λόγω της συμβατικής εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη των ζημιών που προκαλούνται όταν ο οδηγός του ασφαλισμένου αυτοκινήτου ευρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος, δικαιούται να στραφεί αναγωγικά κατά του κυρίου και μη οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου και να αξιώσει απ' αυτόν τα καταβληθέντα ποσά, αν τον τελευταίο βαρύνει υπαιτιότητα σε σχέση με το γεγονός ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου του, βρισκόταν υπό την επήρεια οινοπνεύματος όταν προξένησε το ατύχημα. Ο ασφαλισμένος θεωρείται εξ αρχής υπαίτιος, έχει δηλ. τεκμαιρόμενη υπαιτιότητα, αλλά μπορεί να προτείνει συγκεκριμένα περιστατικά και να καταρρίψει το εις βάρος του τεκμήριο υπαιτιότητας.

Στην υπ΄αριθ. 1357/2008 απόφασή του ο Άρειος Πάγος έκρινε υπόθεση στην οποία ο υιός, που ήταν κατά 50% συνιδιοκτήτης αυτοκινήτου (το άλλο 50% ανήκε στον πατέρα του), οδήγησε σε κατάσταση μέθης και προκάλεσε δυστύχημα. Οι συγγενείς του θύματος ζήτησαν με αγωγή τους στα δικαστήρια αποζημίωση από τους δύο ιδιοκτήτες (υιό και πατέρα) και από την ασφαλιστική τους. Η ασφαλιστική ζήτησε τα ποσά της αποζημίωσης που θα κληθεί να δώσει στους συγγενείς του θύματος, να της επιστραφούν από τους δύο ιδιοκτήτες του αυτοκινήτου, διότι ο ένας εξ αυτών που ήταν και ο οδηγός την στιγμή του ατυχήματος, τελούσε σε μέθη.

Τα δικαστήρια επεδίκασαν αποζημίωση που η ασφαλιστική έπρεπε να καταβάλει στους συγγενείς του θύματος, όμως υποχρεώσαν μόνο τον υιό να επιστρέψει το μισό της αποζημιώσεως στην ασφαλιστική και απάλλαξαν τον πατέρα. Ο Άρειος Πάγος όμως ανήρεσε την απόφαση του Εφετείου, κρίνοντας ότι το Εφετείο έκανε λάθος και δεν αιτιολόγησε αν είχε ή δεν είχε υπαιτιότητα ο πατέρας (συνιδιοκτήτης του ΙΧ) για την εκ μέθης πρόκληση της δυστυχήματος και γιʼαυτό έστειλε την υπόθεση πίσω στο Εφετείο, να ξαναδικασθεί από άλλους δικαστές.

Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι

Δικηγόρος παρʼ Αρείω Πάγω,

Master of Laws.

bm-bioxoi@otenet.gr

ktimatologiolaw@yahoo.g