Wednesday, April 25, 2018

Legalizing property before selling it in Greece

Legalizing property before selling it in Greece By Christos ILIOPOULOS* 16 April 2018 No transaction regarding real estate property can take place in Greece, unless a civil engineer issues a certificate that the property does not have illegal constructions or parts. This means that, apart from the several other documents required for the transaction to be executed and the deed to be registered at the local land registry, for which it is usually the attorney of the involved parties who ensures the legality of the real estate transfer, the property must also be inspected by a civil engineer. The engineer’s work is to make sure and officially certify that either the plot or land does not have any building on it, or the house, apartment or store does not have any irregularities with regards to building regulations. In Greece a large number of constructions, houses, buildings and apartments, have been built with minor or significant breaches of the building legislation. Those which have been built until 28 July 2011 can be legalized under certain conditions, the most significant of which is to pay a (usually affordable) fine. Those built after that date cannot be legalized and must be demolished. But the most serious consequence for any illegal construction built after 28 July 2011, or one built before that date but not legalized, is that it cannot be sold, gifted or transferred in any other way. This means that it is losing its market value. The motive, therefore, to legalize any construction in Greece stems from the wish to sell or transfer the said property. Such sale or transfer cannot take place, unless the property is proven legal or legalized. Houses built before 1955 do not need any legalization. The recent law updating the legalization process provides for the case where an entirely or partially illegal construction is owned by more than one owners and what happens if not all of them agree to follow the legalization process. When more than one people or legal entities own the same property, each of them is a joint owner of the property with a percentage share (ab indivisio ownership). They may be siblings or relatives, who inherited property, or anyone who ended up having a share on a property with one or more people. What happens if some of the co-owners of the property, which needs to be legalized, do not agree to file for legalization? The updated law for the legalization (Law 4495/2017) in article 98 states that in the case where more than one person own the same property, which needs legalization, even one of them, irrespective of his/her percentage, can file for legalization, without the need of consent or approval by the other co-owners. In that case, the fine for the entire property will have to be paid by the co-owner who files for legalization. However, this co-owner retains the right to claim the amount he/she paid on behalf of the other co-owners, from them. This updated law clarifies what happens in case more than one co-owners of the same property (house, apartment) do not agree to file for legalization, leaving the common property outside the market, since it cannot be sold or transferred without being legalized. It must be noted that properties lying at the seaside immediately touching the water (where it is illegal and unconstitutional to own any private property), properties within forest land, commonly used areas, archaeological sites and where streams/creeks exist or existed, can’t be legalized. Stricter rules for legalization of properties within environmentally protected areas (such as NATURA etc.) have now been imposed. . *Christos ILIOPOULOS, attorney at the Supreme Court of Greece , LL.M. e-mail:

Saturday, April 7, 2018

Άδεια Παραμονής Στην Ελλάδα Για Σύντροφο Έλληνα

Άδεια Παραμονής Στην Ελλάδα Για Σύντροφο Έλληνα Του Χρήστου Ηλιόπουλου* 2 Απριλίου 2018 Οι Έλληνες πολίτες, όσοι δηλαδή είναι εγγεγραμμένοι στο Δημοτολόγιο ενός Δήμου στην Ελλάδα, απολαμβάνουν τα οφέλη της ελεύθερης διακίνησης, διαμονής και εργασίας σε οιαδήποτε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), καθώς και της ελεύθερης μεταβάσεως, χωρίς βίζα, στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Τι γίνεται όμως με τους ή τις συζύγους των Ελλήνων πολιτών, που δεν είναι Έλληνες πολίτες; Επίσης, εκτός από τους συζύγους, τι γίνεται με όσους μη Έλληνες πολίτες έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης μαζί τους; Ο/Η σύζυγος του Έλληνα πολίτη απολαμβάνει τα ίδια δικαιώματα που έχει και ο σύζυγός του/της, που είναι Έλληνας. Ο σύζυγος μπορεί να διαμείνει στην Ελλάδα ή σε άλλη χώρα της Ε.Ε. και να εργάζεται, ασκώντας όλα τα δικαιώματα που χρειάζονται για να ζήσει στην Ελλάδα ή στην άλλη χώρα της Ε.Ε., εκτός από το να ψηφίζει στις εθνικές – βουλευτικές εκλογές. Εκτός, όμως, από τον/την σύζυγο, που δεν είναι Έλληνας – Ελληνίδα, υπάρχει και ο σύντροφος, εκείνος δηλαδή που έχει υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης με τον Έλληνα ή την Ελληνίδα. Ο σύντροφος έχει τα ίδια δικαιώματα παραμονής και εργασίας στην Ελλάδα και σε κάθε άλλη χώρα της Ε.Ε. Ο νόμος στην Ελλάδα ορίζει ότι επιτρέπεται η είσοδος και η διαμονή στην Ελλάδα υπηκόων τρίτων χωρών, συντρόφων πολίτη της Ε.Ε. ή Έλληνα, με τον οποίο διατηρούν σταθερή σχέση προσηκόντως αποδεδειγμένη και τον συνοδεύουν κατά την είσοδό του στη χώρα ή εισέρχονται στην Ελλάδα, προκειμένου να τον επισκευθούν ή να συνενωθούν με αυτόν. Σκεφθείτε μερικά παραδείγματα, που δεν καλύπτουν βεβαίως όλες τις περιπτώσεις. Έλληνας είναι παντρεμένος με Καναδή. Ελληνίδα είναι παντρεμένη με Αμερικανό (ΗΠΑ). Ελληνίδα είναι παντρεμένη με Αυστραλό. Γάλλος, που μένει στην Ελλάδα, είναι παντρεμένος με Κινέζα. Γερμανίδα που μένει στην Ελλάδα είναι παντρεμένη με Αυστραλό. Ισπανίδα που μένει στην Ελλάδα είναι παντρεμένη με Αμερικανό. Το ίδιο και όσοι έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης με όλους τους παραπάνω, Έλληνες πολίτες ή πολίτες άλλων χωρών της Ε.Ε. Όλοι οι ανωτέρω, που είναι πολίτες τρίτων χωρών, εκτός Ε.Ε. μπορούν να διαμείνουν στην Ελλάδα ή σε άλλη χώρα της Ε.Ε. Για να πάρουν άδεια διαμονής στην Ελλάδα απαιτείται να: 1. Έχουν διαβατήριο ή άλλο ταξειδιωτικό έγγραφο σε ισχύ. 2. Αποδεικνύουν την σταθερή διαμονή του πολίτη της Ένωσης στην Ελλάδα (εάν ο σύντροφός τους δεν είναι Έλληνας, αλλά πολίτης άλλης χώρας – μέλους της Ε.Ε. που διαμένει στην Ελλάδα). 3. Διατηρούν κοινή κατοικία με τον πολίτη της Ένωσης ή τον Έλληνα. 4. Αποδεικνύουν εγγράφως την σταθερή σχέση τους με τον πολίτη της Ένωσης ή τον Έλληνα. 5. Διαθέτουν πλήρη ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας. Ως τεκμήρια της σταθερότητας της σχέσης λογίζονται: Η καταχωρημένη συμβίωση (σύμφωνο συμβίωσης) ή η ύπαρξη κοινού ή υιοθετημένου τέκνου του αιτούντος και του πολίτη της Ένωσης ή του Έλληνα. Η σταθερότητα της σχέσης μπορεί επίσης να προκύπτει από το γεγονός ότι αυτοί έχουν αναλάβει κοινές μακροπρόθεσμες νομικές, κοινωνικές ή οικονομικές δεσμεύσεις. Για την χορήγηση της αδείας διαμονής ο σύντροφος Έλληνα ή πολίτη της Ε.Ε. που διαμένει στην Ελλάδα, πρέπει να υποβάλει: Αντίγραφο διαβατηρίου με την ισχύουσα θεώρηση εισόδου, όπου απαιτείται. Βεβαίωση ασφαλιστικού φορέα για την κάλυψη των εξόδων νοσηλείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης Έγγραφα που αποδεικνύουν κοινή κατοικία (π.χ. μισθωτήριο συμβόλαιο, τίτλους κτήσεως ακινήτου, λογαριασμούς). *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws.

Thursday, March 29, 2018

Μικρή χαλάρωση των capital controls στην Ελλάδα

Μικρή χαλάρωση των capital controls στην Ελλάδα Του Χρήστου Ηλιόπουλου* 20 Μαρτίου 2018 Από το καλοκαίρι του 2015 ισχύουν στην Ελλάδα οι κεφαλαιακοί περιορισμοί (capital controls), που περιορίζουν σημαντικά την οικονομική και συναλλακτική ελευθερία των πολιτών. Κυριότερος περιορισμός είναι εκείνος που απαγορεύει στους δικαιούχους τραπεζικών λογαριασμών να αναλάβουν από την τράπεζά τους όποιο ποσό επιθυμούν, ακόμα και το σύνολο των χρημάτων τους σε μετρητά και τους επιβάλλει μηνιαίο όριο αναλήψεων, το οποίο από 1η Μαρτίου 2018 ανήλθε στο ποσό των 2.300 ευρώ μηνιαίως. Έτερος σημαντικός περιορισμός είναι ότι ο κάτοχος τραπεζικού λογαριασμού δεν μπορεί να στείλει χρήματα από την Ελλάδα στο εξωτερικό, πέραν του ποσού των 2.000 ευρώ ανά δίμηνο. Ωστόσο, εάν κάποιος τα τελευταία δύο περίπου χρόνια έχει καταθέσει μετρητά στον τραπεζικό του λογαριασμό, αλλά και όσα καταθέτει από εδώ και στο εξής, δικαιούται να τα πάρει σε μετρητά άνευ ορίου, δηλαδή ακόμα και όλο το ποσό που έχει καταθέσει (“νέα χρήματα”) χωρίς να περιορίζεται από το όριο των 2.300 ευρώ ανά μήνα. Εξάλλου, όποιος εισάγει στην Ελλάδα χρήματα από το εξωτερικό με τραπεζικό έμβασμα από τράπεζα του εξωτερικού σε τράπεζα στην Ελλάδα, δικαιούται να στείλει όλο το ποσό πάλι στο εξωτερικό, χωρίς τον περιορισμό των 2.000 ευρώ ανά δύο μήνες. Επί παραδείγματι, εάν κάποιος φέρει στην Ελλάδα ένα εκατομμύριο ευρώ από το εξωτερικό, δικαιούται να τα επανεξάγει στο εξωτερικό χωρίς περιορισμό, επειδή κι αυτά θεωρούνται “νέα χρήματα”. Επιτρέπεται επίσης τώρα το άνοιγμα νέου λογαριασμού σε κάθε τράπεζα ανεξαρτήτως του αν αυτός που τώρα τον ανοίγει έχει κωδικό πελάτη στην τράπεζα ή όχι. Μπορεί δηλαδή καθένας κάτοικος Ελλάδος να ανοίξει νέο λογαριασμό χωρίς περιορισμού, όπως μπορούν να προστίθενται και ονόματα συνδικαιούχων σε υφιστάμενους λογαριασμούς. Επιτρέπεται ακόμα και η πρόωρη, μερική ή πλήρης, λήξη των προθεσμιακών καταθέσεων. Για τους κατοίκους Ελλάδος, επιτρέπεται η μεταφορά χαρτονομισμάτων σε ευρώ ή και σε ξένο νόμισμα έως του ποσού των ευρώ δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ή του ισόποσου σε ξένο νόμισμα ανά φυσικό πρόσωπο και ανά ταξίδι στο εξωτερικό. Από τον περιορισμό των 2.300 ευρώ εξαιρούνται οι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, που μπορούν να βγάλουν όσα μετρητά θέλουν εκτός Ελλάδος, εφόσον βεβαίως ποσά πάνω από 10.000 ευρώ τα δηλώνουν στο τελωνείο καί μπορούν να δικαιολογήσουν την προέλευση μεγαλυτέρων ποσών που παίρνουν μαζί τους κατά το ταξείδι τους εκτός Ελλάδος. Τέλος, συνταξιούχοι κάτοικοι εξωτερικού που λαμβάνουν σύνταξη από ασφαλιστικό ταμείο της Ελλάδος δικαιούνται να λαμβάνουν την σύνταξή τους στο εξωτερικό, στην χώρα όπου διαμένουν, εφόσον την λάμβαναν έως 28-6-2015 ή άρχισαν να την λαμβάνουν μετά τις 22-7-16. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws.

Friday, March 9, 2018

Planning ahead for the Greek citizenship

Planning ahead for the Greek citizenship By Christos ILIOPOULOS* 6 March 2018 You are of Greek origin and you are thinking of pursuing, at some point in time, the Greek citizenship. You know that you base your claim on one or more ancestors, like one parent, or both parents, or one grandparent, or more grandparents, or even on a great grandparent. You are also aware of name differences which have resulted from the long adventure of your ancestor, starting from Greece and ending up in another country, the USA, Canada, Australia, Argentina, South Africa and so on. You know or you suspect that your mother was born in Greece as Chryssanthi, but she was married in Australia as Chryssa. And when she gave birth to you, her name is registered in your birth certificate as Christine. Your grandfather may have been born in Greece as Georgios Stasinopoulos, but when he was married in the USA, or in his naturalization certificate his name was recorded as George (which is OK, no problem with Georgios) Stacy. Stories like that are numerous in the files of the Greek Consulates, the Greek administration and in lawyers’ offices in Greece, working on citizenship cases. Before you apply for your Greek citizenship, you must know that at some point during the application process, you will have to prove that Chryssanthi, who was your mother’s name when born in Greece, Chryssa, which is her name when she married in Australia, and Christine, which is her name in your birth certificate, all belong to the same person. You will have to prove that Georgios Stasinopoulos, born in Greece, and George Stacy, married in the USA, was or is the same person. Proving facts like these is not always easy. In fact, in most cases it may be the single most important problem in the pursuit of the Greek citizenship. In many cases, the application can’t make progress and the effort essentially is doomed, if we can’t prove that Ioannis Kostopoulos and John Kostas was the same person, despite having a perfect line of marriage and birth certificates. The Greek administration and the Consulates require stringent conditions in order to issue the much wanted Certificate of Identification or Pistopiitiko Taftoprossipias, which clears the path towards citizenship. The Consulates in similar cases, require that the applicant has photo identification documents with both versions of the name of the same person. For instance, the Consulate wants to see documents which have a photo attached to them (old or present passports, identification cards, drivers’ licenses etc.) which state all versions of the name. They want the present applicant to have a photo id document of the ancestor with the name Ioannis Kostopoulos, as it was the official name in Greece (old Greek passport, or army document, always with a photo). And at the same time, to have another photo id document, which states the other version of the name of the same person, which is John Kostas, in a US passport, or driver’s license etc. It is understood that most applicants can’t find photo id documents with both versions of the name. They may have a photo id of the ancestor with his name in the country where the ancestor arrived and lived the rest of his life, (naturalization certificate, passport, driver’s license) but it is much more difficult and rare to have similar photo id documents from Greece, with the name as it was in Greek. This article aims at alerting would – be applicants for the Greek citizenship to better prepare now for the application process and essentially take advantage of the present time conditions in securing evidence and documents which may not be available later. The ancestor may be in life today, which allows us to get valuable information and possibly documents from him/her or from sources he may be in a position to point to, while a few years down the road the ancestor may no longer be with us, and finding a photo id of him may be more difficult or even impossible. So, everyone thinking of filing for the Greek citizenship based on a Greek parent, grandparent, or even great grandparent, apart from securing the most important documents, which are the ancestor’s birth certificate from Greece and all marriage and birth certificates from that time until the birth of the applicant, must also have in mind that in many cases the names of the ancestor and his issue are stated in different versions from one certificate to the other. In most cases Georgios and George, Ioannis and John and Vassilios and Basil do not need identification certificates, because an experienced and knowledgeable translator can harmonize the names in the translations which are filed for registration with the Greek administration. But more different versions of the name of the same person may call for the identification certificate in order the applicant to succeed in obtaining the Greek passport. And in those cases, securing the right documents and information from our ancestor today may make the difference tomorrow. . *Christos ILIOPOULOS, attorney at the Supreme Court of Greece , LL.M. e-mail:

Sunday, March 4, 2018

Τα Βασικά Έγγραφα για Κληρονομιά στην Ελλάδα

Τα Βασικά Έγγραφα για Κληρονομιά στην Ελλάδα Του Χρήστου Ηλιόπουλου* 24 Φεβρουαρίου 2018 Κληρονόμοι που ζουν εκτός Ελλάδος έχουν συχνά την ανάγκη να ρυθμίσουν κληρονομικές τους υποθέσεις στην Ελλάδα, επειδή ένας συγγενής τους απεβίωσε, στο εξωτερικό ή στην Ελλάδα και άφησε περιουσία στην Πατρίδα. Σε πολλές περιπτώσεις, ο θανών ζούσε στην Αυστραλία, στις ΗΠΑ, τον Καναδά ή σε κάποια άλλη χώρα του κόσμου, αλλά είχε ακίνητα, ή τραπεζικούς λογαριασμούς και άλλα περιουσιακά στοιχεία (θυρίδα στην τράπεζα, αυτοκίνητο, κινητά αξίας όπως κοσμήματα, πίνακες κ.α.) στην Ελλάδα. Ο δικηγόρος που θα αναλάβει να ολοκληρώσει όλες τις διαδικασίες στην Ελλάδα για την διακρίβωση των περιουσιακών στοιχείων και την απόδοσή τους στον ή στους κληρονόμους, θα χρειασθεί πρωτίστως την ληξιαρχική πράξη θανάτου και αν αυτή είναι από χώρα που δεν έχει την Αποστίλλη, πρέπει να την λάβει είτε ως αντίγραφο της ληξιαρχικής πράξης που έχει συνταχθεί στο Προξενείο, είτε ως επικυρωμένο αντίγραφο της πράξεως που εκδόθηκε από τις αρχές της χώρας του εξωτερικού, επικυρωμένο από το Προξενείο. Η πράξη αυτή θα μεταφρασθεί επισήμως στην ελληνική γλώσσα (κατά προτίμηση από δικηγόρο που γνωρίζει την νομική ορολογία και τις διαδικασίες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου στην Ελλάδα και όχι από απλό μεταφραστή) και θα εγγραφεί στο Ειδικό Ληξιαρχείο στην Αθήνα, εφόσον ο θανών ή η θανούσα ήταν εγγεγραμμένοι σε Δήμο στην Ελλάδα. Ακολούθως, πρέπει να εκδοθεί το Πιστοποιητικό Εγγυτέρων Συγγενών (ή Πλησιεστέρων Συγγενών), από τον Δήμο όπου ήταν εγγεγραμμένος ο θανών στην Ελλάδα. Για την έκδοσή του πρέπει είτε στην οικογενειακή μερίδα του θανόντος στον Δήμο στην Ελλάδα να έχουν εγγραφεί οι πλησιέστεροι συγγενείς, δηλ. να ήταν γραμμένος ο γάμος του που έκανε στο εξωτερικό και η γέννηση των παιδιών του, είτε να γίνει μία υπεύθυνη δήλωση (στην Ελλάδα ή και στο εξωτερικό) δύο μαρτύρων, που θα αναφέρουν ποιοί είναι οι πλησιέστεροι συγγενείς. Ο Δήμος μπορεί να ζητήσει να εγγραφούν τώρα στο Ειδικό Ληξιαρχείο και μετά στο Δημοτολόγιο ο γάμος του θανόντος και η γέννηση των παιδιών του στο εξωτερικό, οπότε πρέπει να πάρουμε τα πιστοποιητικά αυτά από την χώρα του εξωτερικού, να επικυρωθούν από το Προξενείο και να μεταφρασθούν στην Ελλάδα (πάλι κατά προτίμηση από εξειδικευμένο νομικό μεταφραστή). Εάν ο θανών δεν ήταν επισήμως Έλλην πολίτης, διότι ήταν επί παραδείγματι Έλλην στην καταγωγή και στην εθνότητα, αλλά είχε γεννηθεί εκτός Ελληνικής Επικρατείας, π.χ. στην Κωνσταντινούπολη, στην Ρουμανία, στην Αίγυπτο ή αλλού, δεν μπορεί να εκδοθεί από τον Δήμο στην Ελλάδα πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών, αλλά θα περιορισθούμε στις δύο υπεύθυνες δηλώσεις ή ένορκες βεβαιώσεις, που θα υποβληθούν στην εφορία και στον συμβολαιογράφο και θα αποδεικνύουν ποιοί είναι οι πλησιέστεροι συγγενείς. Πολύ σημαντικό έργο είναι ο προσδιορισμός, η περιγραφή και η εκτίμηση των κληρονομιαίων στοιχείων, ειδικά των ακινήτων, αλλά και των τυχόν τραπεζικών λογαριασμών στην Ελλάδα, ώστε να δηλωθούν στην εφορία. Η προθεσμία είναι έξι μήνες από τον θάνατο ή από την δημοσίευση της διαθήκης, αλλά αν ο κληρονομούμενος απεβίωσε εκτός Ελλάδος ή ο κληρονόμος ζει εκτός Ελλάδος, η προθεσμία είναι δώδεκα μήνες. Εάν κάποιος θέλει να αποποιηθεί της κληρονομίας, είτε διότι επιθυμεί να προσαυξηθεί το μερίδιο των άλλων συγκληρονόμων, είτε διότι η κληρονομία έχει χρέη, η προθεσμία για τους κατοίκους Ελλάδος είναι τέσσερις μήνες, ενώ εάν πρόκειται για κληρονόμους κατοίκους εξωτερικού, η προθεσμία είναι δώδεκα μήνες. Μετά την πάροδο της προθεσμίας για αποποίηση, ο κληρονόμος θεωρείται ότι έχει αποδεχθεί την κληρονομία και δεν μπορεί να την αποποιηθεί. Για τις υπόλοιπες διαδικασίες όπως για το τι συμβαίνει με την διαθήκη, εφόσον υπάρχει στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, αλλά και για τον φόρο κληρονομίας θα αναφερθούμε σε επόμενο σημείωμά μας. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws.

Saturday, January 27, 2018

Ελληνικό διαβατήριο δεν σημαίνει στρατός ούτε φόρος στην Ελλάδα

Του Χρήστου Ηλιόπουλου* 24 Ιανουαρίου 2018 Οι πολλοί Έλληνες ομογενείς που επιθυμούν να αποκτήσουν ελληνική ιθαγένεια και διαβατήριο ερωτούν συχνά εάν η απόκτηση του διαβατηρίου θα έχει συνέπειες σε διάφορα ζητήματα της προσωπικής τους καταστάσεως, δύο από το οποία είναι ο στρατός (για τους άνδρες) και η πιθανή φορολόγηση στην Ελλάδα. Ανησυχούν συνεπώς αρκετοί ομογενείς που έχουν γεννηθεί εκτός Ελλάδος από Έλληνες γονείς ή προγόνους, μήπως το ενδιαφέρον τους για την εγγραφή τους στο Δημοτολόγιο σε κάποιον ελληνικό Δήμο και η κτήση της ιθαγενείας και του διαβατηρίου της Ελλάδος, τους υποχρεώσει να εκπληρώσουν την στρατιωτική τους θητεία και μήπως βρεθούν να έχουν φορολογικές υποχρεώσεις στην Ελλάδα. Η απάντηση και για τα δύο ζητήματα είναι αρνητική. Στο δεύτερο ζήτημα, της φορολογίας στην Ελλάδα, η αρνητική απάντηση είναι ξεκάθαρη και χωρίς εξαιρέσεις ή προϋποθέσεις. Η κτήση της ελληνικής ιθαγενείας είναι εντελώς ανεξάρτητο ζήτημα από την φορολόγηση στην Ελλάδα. Εάν κάποιος ομογενής αποκτήσει επισήμως την ελληνική ιθαγένεια, ούτε θα δημιουργηθούν, ούτε θα αυξηθούν οι φορολογικές του υποχρεώσεις στην Πατρίδα. Ό,τι φόρο πλήρωνε πριν αποκτήσει το ελληνικό διαβατήριο, τον ίδιο θα πληρώνει και αφού το αποκτήσει. Εάν δεν κατέβαλε φόρο πριν, δεν θα καταβάλει φόρο και μετά το διαβατήριο. Εάν δεν είχε καν ΑΦΜ (Αριθμό Φορολογικού Μητρώου) στην Ελλάδα, δεν θα υποχρεωθεί να αποκτήσει ΑΦΜ όταν θα γίνει Έλλην πολίτης. Εν κατακλείδι, η φορολογική υποχρέωση στην Ελλάδα δεν συνδέεται με την ιθαγένεια του προσώπου. Συνδέεται με το αν το πρόσωπο έχει επαγγελματική δραστηριότητα, κέρδη, εισοδήματα ή περιουσία (ακίνητα, αυτοκίνητα, σκάφη, τραπεζικό λογαριασμό) στην Ελλάδα ή όχι. Αν έχει εισοδήματα και περιουσία στην Ελλάδα, θα πληρώνει φόρο, εάν προκύπτει κάτι τέτοιο από την φορολογική νομοθεσία, ανεξαρτήτως αν είναι Έλληνας υπήκοος, Κινέζος, Καναδός ή Αυστραλός. Εάν δεν έχει εισοδήματα ούτε περιουσία στην Ελλάδα, τότε δεν θα πληρώνει φόρους στην Ελλάδα, έστω κι αν έχει την ελληνική ιθαγένεια. Το άλλο ζήτημα, της στρατιωτικής θητείας είναι επίσης σαφές, αλλά με υποσημειώσεις. Εκείνος που γεννήθηκε εκτός Ελλάδος και απέκτησε ελληνική ιθαγένεια χωρίς ποτέ του να έχει διαμείνει στην Ελλάδα πάνω από έξι μήνες εντός του ιδίου ημερολογιακού έτους (και πάντως μετά την ηλικία περίπου των 15 ετών), υποχρεούται μεν σε θητεία, δεν θα την εκπληρώσει όμως, διότι νομίμως τυγχάνει αναβολής όσο χρόνο παραμένει κάτοικος εξωτερικού. Θα μπορεί να έρχεται στην Ελλάδα έως έξι μήνες κάθε χρόνο χωρίς να τον απασχολεί ο στρατός. Την σχετική βεβαίωση ότι είναι κάτοικος εξωτερικού δίνει το Προξενείο. Εάν όμως, πριν την ηλικία των 45 ετών, ο Έλλην υπήκοος διαμείνει έξι μήνες στην Ελλάδα, τότε χάνει την ιδιότητα του μονίμου κατοίκου εξωτερικού και υποχρεούται να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Εάν θέλει να υπηρετήσει στον στρατό, καλό είναι να το δηλώσει όσο είναι ακόμα κάτοικος εξωτερικού, διότι τότε με τις ευνοϊκές διατάξεις μπορεί να υπηρετήσει μόνο τρεις μήνες. Εννοείται ότι υπάρχουν πολλές παραλλαγές κάθε υπόθεσης και η νομοθεσία μπορεί να οδηγεί σε διαφορετικό αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά. *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws.

Thursday, January 4, 2018

Απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου ισχύει στην Ελλάδα παρά τις αντίθετες ελληνικές αποφάσεις

Απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου ισχύει στην Ελλάδα παρά τις αντίθετες ελληνικές αποφάσεις Του Χρήστου Ηλιόπουλου* Οι κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου προσδιορίζουν τον τρόπο με τον οποίο αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από δικαστήρια μίας χώρας μπορούν να εφαρμοσθούν σε μία άλλη χώρα. Κατά το δίκαιο της Ελλάδος, δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί σε χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), αλλά και αρκετές που έχουν εκδοθεί σε χώρες ακόμα και της Ε.Ε. για να εφαρμοσθούν στην Ελλάδα πρέπει να αναγνωρισθούν με απόφαση ελληνικού δικαστηρίου κατά την διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας. Για να γίνει δεκτή η αίτηση που υποβάλλεται στο ελληνικό δικαστήριο, ώστε να αναγνωρισθεί η ισχύς εντός Ελλάδος μίας αλλοδαπής δικαστικής αποφάσεως, πρέπει να αποδειχθεί ότι η αλλοδαπή απόφαση εκδόθηκε μετά από διαδικασία που διασφάλισε την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των δύο πλευρών και ειδικώς του εναγομένου, ότι η δίκη έγινε μετά από νόμιμη κλήτευση του εναγομένου, ότι το αλλοδαπό δικαστήριο είχε δικαιοδοσία κατά το ελληνικό δίκαιο, για να δικάσει την υπόθεση και ότι η απόφαση δεν προσβάλλει την ελληνική δημόσια τάξη. Στην έννοια της δημόσιας τάξης περιλαμβάνονται οι θεμελιώδεις αρχές, που κρατούν στην Ελλάδα και απηχούν τις κοινωνικές, οικονομικές, πολιτειακές, πολιτικές, θρησκευτικές, ηθικές και άλλες κοινώς παραδεδεγμένες αντιλήψεις, οι οποίες διέπουν και ρυθμίζουν κατά τρόπο πάγιο τις βιοτικές σχέσεις στον Ελλαδικό χώρο. Στην συγκεκριμένη υπόθεση στην οποία εξεδόθη η υπ’ αριθ. 549/2017 απόφαση του Εφετείου Πατρών, Έλληνας νυμφεύθηκε Ουκρανή το 2002 και εγκαταστάθηκαν στο Νομό Ηλείας. Λίγο αργότερα γεννήθηκε το παιδί τους εντός Ελλάδος. Περί το έτος 2008 η σύζυγος μαζί με το ανήλικο παιδί μετέβη στην Ουκρανία με πρόφαση ότι είχε να διεκπεραιώσει υποθέσεις της, όπου όμως και παρέμεινε μονίμως. Ο σύζυγος και πατέρας του ανηλίκου επέτυχε την έκδοση δικαστικών αποφάσεων από τα ελληνικά δικαστήρια με τις οποίες του ανατέθηκε οριστικώς και αμετακλήτως η άσκηση της επιμέλειας του ανηλίκου τέκνου, χωρίς όμως αυτές να έχουν εφαρμοσθεί, αφού το ανήλικο βρίσκεται στην Ουκρανία με την μητέρα του. Αντιστοίχως, η μητέρα επέτυχε στην Ουκρανία την έκδοση δικαστικής απόφασης με την οποία διατάσσεται ο πατέρας να της καταβάλει μηνιαίως διατροφή για το ανήλικο τέκνο τους. Η μητέρα μάλιστα κατέθεσε αίτηση στο δικαστήριο στην Ελλάδα για να αναγνωρισθεί η ισχύς της απόφασης του αλλοδαπού (ουκρανικού) δικαστηρίου, ώστε να την εφαρμόσει στην Ελλάδα και να επιδιώξει την είσπραξη της διατροφής ακόμα και με εκτέλεση εις βάρος του υποχρέου πατρός του ανηλίκου αναφορικώς με περιουσιακά στοιχεία του στην Ελλάδα. Το ελληνικό δικαστήριο πρωτοδίκως έκανε δεκτή την αίτηση και ανεγνώρισε την ισχύ της απόφασης του ουκρανικού δικαστηρίου, παρά τις αντιρρήσεις του πατρός, που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Το ίδιο συνέβη και με το Εφετείο Πατρών, που δίκασε την έφεση του πατρός, κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως. Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και χρήζει περεταίρω νομική; ερμηνείας αλλά και σχολιασμού είναι το γεγονός ότι τα ελληνικά δικαστήρια αμφοτέρων των βαθμών (πρωτοδίκως και κατ’ έφεσιν), έκριναν ότι η αλλοδαπή δικαστική απόφαση δεν παραβιάζει την δημόσια τάξη, ούτε αντίκειται σε προγενέστερη απόφαση ελληνικών δικαστηρίων, παρά το γεγονός ότι η απόφαση του ουκρανικού δικαστηρίου διατάσσει την καταβολή από τον πατέρα διατροφής, ενώ την ίδια στιγμή στην Ελλάδα ισχύει η απόφαση ελληνικού δικαστηρίου, με αμετάκλητη μάλιστα ισχύ, ότι η επιμέλεια του τέκνου έχει ανατεθεί στον πατέρα και όχι στην μητέρα. Ενώ δηλαδή τα ελληνικά δικαστήρια έχουν αμετακλήτως αναθέσει την άσκηση της επιμέλειας του ανηλίκου στον πατέρα, τα ελληνικά επίσης δικαστήρια κρίνουν ότι μπορεί να ισχύσει στην Ελλάδα η απόφαση του ουκρανικού δικαστηρίου που υποχρεώνει την πατέρα να δίνει διατροφή (ενώ ο ίδιος έχει την επιμέλεια). *Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws.